سازمان بهداشت جهانی برای شیوع ابولا وضعیت اضطراری جهانی اعلام کرد: اقدامات احتیاطی و هشدارهای جدید

چرا اپیدمی ابولا اکنون خطرناک تر است: خطر گسترش سریع، محلی و منطقه ای

ابولاموارد در جمهوری دموکراتیک کنگو و سازمان بهداشت جهانی به سرعت افزایش یافته است اورژانس جهانی بهداشت عمومی(PHEIC) اعلام کرد. این تصمیم پتانسیل فعلی اپیدمی و فشار بر سیستم های مراقبت های بهداشتی در منطقه را تشخیص می دهد. WHO، اپیدمی معیارهای همه گیر را برآورده نمی کنداما خطر سرایت به کشورهای محلی و همسایه زیاد است. بنابراین، مداخله زودهنگام، نظارت و اقدامات هدفمند بهداشت عمومی بسیار مهم است.

نوع ویروس و وضعیت درمان: ویژگی های سویه Bundibugyo

عامل این اپیدمی طبق گزارش WHO می باشد نوع Bundibugyoویروس ابولا Bundibugyo حامل امضاهای ژنتیکی است که با دیگر گونه های ابولا متفاوت است. این هم بدون دارو یا واکسن تایید شدهیعنی. اثربخشی در برابر Bundibugyo تایید نشده است، زیرا برخی از پلتفرم‌های ضد ویروسی و واکسن فعلی برای سویه‌های دیگر، مانند سویه زئیر ساخته شده‌اند. این امر مستلزم آن است که مقامات بهداشتی محلی بر روی حمایت علامتی و استراتژی های کنترل اپیدمیولوژیک تمرکز کنند.

داده های گسترش بیماری: موارد، موارد مشکوک و مرگ و میر

طبق آخرین داده های گزارش شده توسط WHO، در جمهوری دموکراتیک کنگو تقریبا 246 مورد مشکوکو 80 کشتهگزارش شده است. علاوه بر این، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق موارد در داخل مرزهای کشور است، 2 مورد در اوگانداتایید شد. این داده‌ها نشان می‌دهد که زنجیره‌های تماس منطقه‌ای باید به سرعت مورد بررسی قرار گیرند و بررسی‌های سلامت فرامرزی باید تقویت شوند.

از مورد اول تا امروز: سلسله حوادث و مصداق انتقال

مقامات کنگو اعلام کردند که اولین مورد تایید شده یک پرستار بوده و این ویروس در 24 آوریل شناسایی شده است. انتقال در مراکز بهداشتی و درمانیخطر را افزایش می دهد؛ فقدان تجهیزات حفاظتی پرسنل (PPE) و پروتکل های کنترل عفونت می تواند به سرعت زنجیره را گسترش دهد. ردیابی تماس، آزمایش کارکنان مراقبت های بهداشتی و پروتکل های ایزوله باید در این موارد اولویت داشته باشد.

تاریخچه ابولا و اهمیت آن در کنگو

ابولااولین بار در خاک کنگو در سال 1976 شناسایی شد. تصور می شود منشأ آن از خفاش ها باشد. کنگو کشوری است که هم از نظر جغرافیایی و هم از نظر اپیدمیولوژیکی در معرض خطر ابتلا به ابولا است: این آخرین شیوع است. رتبه هفدهم در کشوراپیدمی ثبت شده داده های تاریخی نشان می دهد که میانگین میزان مرگ و میر ابولا تقریباً بوده است 50%و در 50 سال گذشته در آفریقا تقریبا 15 هزاراین نشان می دهد که فرد مرده است.

تاریخ های کلیدی و درس هایی که باید از اپیدمی های بزرگ گذشته آموخت

اپیدمی که بین سال های 2018 تا 2020 در کنگو رخ داد تقریباً بود 2300 کشتهاین دوره مرگبارترین دوره در کشور شد. در اپیدمی قبلی در سال گذشته 45 کشتهگزارش شد. دروس اصلی که باید از این رویدادهای مهم آموخت عبارتند از:

1.تشخیص زودهنگام و ردیابی تماس سریع زنجیره انتقال را می شکند.
2.ایمنی کارکنان بهداشتی اساس سلامت عمومی است.
3.ارتباط موثر با مردم محلی، اطلاعات نادرست و خطر وحشت را کاهش می دهد.

اقدامات ملموس بهداشت عمومی باید فورا انجام شود

اقدامات موثر و عملی برای مقابله با این بیماری همه گیر عبارتند از:

1. افزایش ظرفیت ردیابی تماس و آزمایش:ظرفیت آزمایشگاه محلی برای جداسازی سریع موارد باید افزایش یابد. تیم های میدانی باید حمایت شوند.

2. PPE و آموزش برای کارکنان مراقبت های بهداشتی:تجهیزات حفاظتی، آموزش کنترل عفونت و حمایت روانی اجتماعی باید برای پرستاران و پزشکان ارائه شود.

3. اقدامات مرزی و سفر:پروتکل های اطلاع رسانی به کشورهای همسایه، غربالگری در مرزها و ارجاع سریع افراد مشکوک باید اجرا شود.

4. مداخلات مبتنی بر جامعه:استراتژی‌های ارتباطی حساس فرهنگی باید با رهبران محلی در رابطه با شیوه‌های سنتی تشییع جنازه و خطرات مرتبط با تماس نزدیک مورد استفاده قرار گیرد.

گروه های خطر و چرا باید آنها را در اولویت قرار داد

کارکنان مراقبت های بهداشتی، تماس های نزدیک، شرکت کنندگان در مراسم تشییع جنازه، و جوامعی که دسترسی محدودی به مراقبت های بهداشتی دارندپرخطرترین گروه است. از کجا؟ زیرا سرایت ابولا با تماس نزدیک افزایش می‌یابد و کسانی که دیر به مراقبت‌های بهداشتی می‌رسند، پیامدهای بدتری را تجربه می‌کنند. اولویت بندی این گروه ها باعث کاهش میزان مرگ و میر و شکستن گسترش جامعه می شود.

انتظار چه چیزی: سناریوهای احتمالی در کوتاه مدت

سه سناریو اصلی در کوتاه مدت ممکن است:
الفکنترل محلی از طریق مداخله سریع و هماهنگ به دست می آید. موارد کاهش می یابد.
ب.به دلیل سهل انگاری یا منابع ناکافی، همه گیری به سطح منطقه گسترش می یابد. موارد در کشورهای همسایه افزایش می یابد.
سی.اگر رشته‌های ناشناس ویروس باقی بماند، خوشه‌های جدیدی انتظار می‌رود و ممکن است به قرنطینه‌های طولانی‌مدت نیاز باشد.

کاری که می توانید انجام دهید: مراحل فردی و اجتماعی

اقدامات مشخصی که افراد و بازیگران محلی می توانند انجام دهند:

1. بهداشت شخصی و محدودیت تماس:از تماس نزدیک با افراد مشکوک به بیمار خودداری کنید. به بهداشت دست توجه کنید.
2. توصیه های بهداشتی محلی را دنبال کنید:اطلاعیه های مقامات بهداشتی و راهنمایی های کلینیک محلی را دنبال کنید.
3. حمایت جامعه:ارائه خدمات و حمایت روانی به افراد منزوی در صورت نظارت، گسترش اجتماعی را کاهش می دهد.

حوزه های تحقیقاتی که دانشمندان و سیاست گذاران باید فوراً به آن بپردازند

1. توسعه واکسن مخصوص بوندی‌بوگیو و ارزیابی‌های سریع.
2. تعیین اثربخشی بین گونه ای داروهای ضد ویروسی از طریق مطالعات آزمایشگاهی و میدانی.
3. تقویت سیستم های هشدار اولیه و مکانیسم های نظارت مبتنی بر جامعه.

این اطلاعات بر اساس گزارش های سازمان جهانی بهداشت و مقامات جمهوری دموکراتیک کنگو جمع آوری شده است. اعلامیه های فعلی مقامات بهداشتی محلی باید دنبال شود.