چرا بی اختیاری ادرار در کودکان نیاز به توجه فوری دارد؟
فرزند شما چندین بار در روز بی اختیاری ادراریا خیس کردن رختخواب در شب ممکن است یک اتفاق عادی به نظر برسد، این رفتار زیرساختییا یک مشکل عملکردیممکن است نشانه ای باشد اگر تشخیص زودهنگام انجام نشود عفونت دستگاه ادراری، خطر رفلاکس و حتی آسیب کلیه افزایش می یابد. بنابراین، یادگیری در مورد علائم، ثبت آنها و شروع مداخله هدفمند ضروری است.
چه نوع بی اختیاری ادرار وجود دارد و چگونه آنها را تشخیص دهیم؟
بی اختیاری ادرار در کودکان در سه دسته اصلی ارزیابی می شود: شب ادراری (فقط شبانه)، شب ادراری در طول روز (فقط در طول روز)و ترکیبی (روز و شب). آدم ربایی در روزبه طور کلی جدی تر در نظر گرفته می شود زیرا عصبی یا تشریحیممکن است مشکلاتی را نشان دهد. از آنجایی که انتظار می رود عملکرد مثانه در حدود سن 2 تا 3 سالگی بالغ شود، بی اختیاری که بیش از این سن ادامه دارد باید ارزیابی شود.
شایع ترین علت: مثانه بیش فعال (OAB)
مثانه بیشفعالاین شایع ترین اختلال ادرار در کودکان است. از جمله علائم تکرر ادرار در روز، احساس ناگهانی ادرار و بی اختیاری در نتیجه عدم امکان دفع ادرار وجود دارد. این بچه ها معمولا پاهای متقاطعیا چمباتمه زدنمانورهایی مانند: در صورت عدم درمان، رفتارهای اجتنابی ممکن است در زندگی اجتماعی و مدرسه ایجاد شود.
مثانه کم کار و تاخیر در دفع ادرار: خطر پنهان
تاخیر ادرار(مثانه کم کار) در کودکانی دیده می شود که به طور مداوم نیاز به توالت رفتن را در طول بازی یا مدرسه به تعویق می اندازند. در این مورد، کودک است کمتر از 3 برابرادرار می کند؛ زمانی که مثانه بیش از حد پر شود فرار از نوع سرریزپدیدار می شود. احتباس طولانی مدت ادرار منجر به باقی ماندن ادرار در مثانه می شود و خطر عفونت را افزایش می دهد.
علل دیگر: ادرار ناکارآمد و بی اختیاری خنده
ادرار ناکارآمدمشخصه آن عدم هماهنگی عضلات کف لگن است. مشکل در شروع ادرار، تکادر ادرار و جریان ضعیف مشاهده می شود. بی اختیاری خندهاین یک بی اختیاری استرسی است که معمولاً در دختران دیده می شود و با خنده یا سرفه ناگهانی ایجاد می شود و نیاز به ارزیابی متفاوتی دارد.
چه علائمی نیاز به ارزیابی فوری دارد؟
اگر یک یا چند مورد از علائم زیر را دارید: به یک نفرولوژیست یا اورولوژیست کودکانتماس: بیش از 7 بار در روز به توالت رفتن، کمتر از 3 بار در روز ادرار کنید، احساس فوریت ناگهانی، مشکل در شروع ادرار، ادرار متناوب، جریان ضعیف ادرار، عفونت های مکرر دستگاه ادراری یا بی اختیاری ترکیبی در روز و شب.
تشخیص: ساده، سیستماتیک و دوستدار کودک
در فرآیند تشخیص سیاهههای مربوط به ادرار و مدفوعارزش طلا را دارد. زمان، حجم ادرار و حوادث بی اختیاری باید حداقل به مدت دو روز ثبت شود. تحقیقات خط اول عبارتند از:
| روش | آنچه نشان می دهد |
|---|---|
| آزمایش کامل ادرار | وجود عفونت ادراری یا خون را نشان می دهد |
| سونوگرافی | ساختار مثانه، باقیمانده پس از تخلیه و وضعیت دستگاه ادراری فوقانی |
| اورو فلومتر | الگوی جریان ادرار و شاخص های دفع ادرار ناکارآمد |
در صورت لزوم تصویربرداری پیشرفته و ارزیابی عصبی اضافه می شود. تشخیص بر تمایز بین یک علت ساختاری (به عنوان مثال، اختلال حالب یا عصبی) و یک اختلال عملکردی متمرکز است.
درمان چگونه برنامه ریزی می شود؟ برنامه گام به گام
درمان یک امر ضروری است توسط علت فرعیباید برنامه ریزی شود. یک نقشه راه استاندارد:
1. تمرین و تمرین مثانه:به کودک و خانواده در مورد ظرفیت مثانه، تکرر ادرار و نحوه ی یادداشت روزانه آموزش داده می شود. آموزش توالت به موقع اعمال می شود.
2. مدیریت روده (کنترل یبوست):یبوست به طور مستقیم بر عملکرد مثانه تأثیر می گذارد. اختلالات ادراری ممکن است بدون اجابت مزاج منظم بهبود نیابد.
3. تمرینات کف لگن و بیوفیدبک:در نظر گرفته شده است که کنترل ماهیچه را در صورت ادرار ناکارآمد بهبود بخشد. بیوفیدبک به کودک این امکان را می دهد که عضلات را از طریق بازخورد دیداری/ شنیداری یاد بگیرد.
4. دارو درمانی:در صورت نیاز از آنتی موسکارینی ها یا سایر داروهای مناسب برای مثانه بیش فعال استفاده می شود. دوز و پیگیری توسط نفرولوژی/اورولوژی کودکان تعیین می شود.
5. مداخله جراحی/تخصصی:در موارد نادر، اصلاح آناتومی یا درمان های بیشتر ممکن است مورد نیاز باشد. این تنها زمانی مطرح می شود که عیوب ساختاری شناسایی شود.
مراحل عملی و نمونه برنامه قابل اجرا در منزل
در اینجا نمونه ای از یک برنامه 2 هفته ای ساده است که می توانید بلافاصله اجرا کنید:
1. روزنامه نگاری (2 روز اول):هر زمان، حجم و دوره بی اختیاری ادرار ثبت می شود.
2. توالت به موقع (روز 3 تا 14):در ابتدا او را هر 2 ساعت در توالت بنشینید و بعد از 1 هفته به 2.5 ساعت افزایش دهید.
3. تنظیم مایعات:مایعات کافی در طول روز، کاهش مایعات در شب قبل از رفتن به رختخواب (با توجه به کودک و عادات تنظیم می شود).
4. اقدامات احتیاطی در مورد یبوست:فیبر، وعده های غذایی منظم و در صورت لزوم یک ملین سبک به توصیه پزشک.
نظارت و چه زمانی به دنبال مشاوره متخصص باشیم؟
اگر آموزش و اقدامات ساده در عرض 4 تا 6 هفته بهبود قابل توجهی ایجاد نکرد یا عفونت ادراری عود کرد، ارجاع فوری متخصص لازم است. بی اختیاری، به ویژه بی اختیاری روز و شب، شاخص های باقی مانده ادرار یا علائم عصبی نیاز به ارزیابی فوری دارند.
