بسیاری از کودکان و بزرگسالانی که با صفاتی مانند “شیطان” یا “تنبل” برچسب زده می شوند، در واقع با اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) دست و پنجه نرم می کنند. بر اساس داده های سازمان بهداشت جهانی، این بیماری که در سال های اخیر با افزایش آگاهی بیشتر تشخیص داده شده است، 5 تا 7 درصد از کودکان و 2.5 تا 5 درصد از بزرگسالان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. دکتر گونت اروغلو، مدیرعامل Auto Train Brain با بیان اینکه این مشکل یک بیماری نیست، بلکه یک اختلال رشد عصبی است، گفت: “مغز اندامی با ظرفیت خودتنظیمی است. بنابراین روش های مکمل مانند نوروفیدبک که به طور گسترده در اروپا استفاده می شود، می تواند نقش حمایتی را در مدیریت ADHD ایفا کند.”
جملات کلیشه ای مانند “اگر بخواهد می تواند انجامش دهد” یا “او بسیار باهوش است اما کار نمی کند” از رایج ترین پیشداوری هایی است که افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی بیش فعالی (ADHD) در طول زندگی خود با آن مواجه می شوند. با این حال، ADHD یک مشکل قدرت اراده نیست. این یک اختلال عصبی رشدی است که بر نواحی مغز مسئول «عملکردهای اجرایی» تأثیر می گذارد.
این وضعیت زمانی رخ می دهد که عدم تعادل در سطوح دوپامین و نوراپی نفرین در مغز بر عملکرد قشر پیشانی، که مرکز تصمیم گیری و کنترل تکانه است، تأثیر می گذارد. این باعث می شود مکانیسم مغز که دستورات “شروع”، “ایست” و “به ترتیب” را می دهد، متفاوت عمل کند.
تکانشگری غیرقابل کنترل در دوران کودکی؛ در سال های بعد می تواند خطرات جدی مانند تصادفات رانندگی، گرایش به سوء مصرف مواد و مشکلات مدیریت مالی را به همراه داشته باشد. علاوه بر این، مشکل در گوش دادن و سازماندهی می تواند باعث گسست در روابط دوجانبه ای شود که افراد با محیط اجتماعی خود برقرار می کنند.
به طوری که یک مطالعه جامع که در سال 2015 در مجله The Lancet منتشر شد، جدی بودن موضوع را آشکار می کند. این تحقیق؛ این نشان می دهد که ADHD درمان نشده ممکن است خطر مرگ ناشی از حوادث و علل خارجی مشابه را افزایش دهد، به ویژه در افرادی که در بزرگسالی تشخیص داده می شوند. با این حال، همین مطالعه به وضوح ثابت می کند که این خطرات را می توان به طور چشمگیری با مداخله زودهنگام و یک فرآیند مدیریت صحیح کاهش داد.
این افراد “تنبل” نیستند
آقای دکتر مدیرعامل Auto Train Brain اظهار داشت که متاسفانه هنوز این کودکان در جامعه با برچسب هایی مانند “بی انضباط”، “بی احترامی” یا “تنبل” تعریف می شوند. Günet Eroğlu: “با این حال، ADHD یک مشکل هوشی نیست. هنگامی که این افراد با رویکردهای آموزشی مناسب و استراتژی های یادگیری خود حمایت می شوند، می توانند از نظر تحصیلی به همسالان خود برسند و اغلب از آنها پیشی می گیرند.”
برعکس، بسیاری از کودکان دارای خلاقیت بالاتر از حد متوسط و توانایی “فوق تمرکز” هستند، جایی که می توانند برای مدت طولانی روی موضوعی تمرکز کنند که مورد علاقه آنهاست. باید بدانیم که کودک عمدا این کار را نکرده است. اگرچه ADHD اغلب در دوران کودکی تشخیص داده می شود، اگر درمان و حمایت مناسب ارائه نشود، علائم می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد و زندگی اجتماعی و حرفه ای فرد را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. از عباراتش استفاده کرد.
پشتیبانی تکنولوژیک برای اختلال کمبود توجه و بیش فعالی
اروغلو با اشاره به اینکه کودکانی که نمیتوانند سالها ثابت بنشینند و در حفظ توجه خود مشکل دارند، در بین مردم به عنوان «شیطان» تعریف میشوند، ادامه داد: «این تعریف در بسیاری از موارد این مشکل را پوشش میدهد. اخیراً افزایش آگاهی و پیشرفتهای فناوری باعث تغییر دیدگاه در مورد اختلال نقص توجه و بیشفعالی شده است.
یکی از این موارد نوروفیدبک است. فعالیت الکتریکی مغز به صورت بلادرنگ از طریق EEG اندازه گیری می شود و این داده ها به عنوان بازخورد از طریق بازی ها یا انیمیشن های ساده به فرد ارائه می شود. هدف این روش تقویت امواج مغزی مرتبط با توجه و تعادل امواج مرتبط با تکانشگری است. فرد این فرآیند یادگیری را با مکانیسم های بازخورد مبتنی بر پاداش تقویت می کند. این برنامه ها که در اروپا به خصوص در آلمان، سوئیس و هلند به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، اکنون با الگوریتم های پشتیبانی شده از هوش مصنوعی شخصی سازی می شوند. این فرصت را برای فرد فراهم می کند که در هر زمان و هر کجا که بخواهد آموزش ببیند.
