دکتر ملک گوزده لوش، متخصص روانپزشکی بیمارستان کودکان و نوجوانان دانشگاه Üsküdar NPİSTANBUL، در مورد علل اختلال طیف اوتیسم، علائم اولیه آن، روند تشخیص، رویکرد درمانی صحیح و تأثیر تعیین کننده آموزش اولیه بر کیفیت زندگی افراد، اظهاراتی را بیان کرد.
مهم ترین علت اوتیسم استعداد ژنتیکی است!
دکتر ملک گوزده لوش، عضو مدرس، با یادآوری اینکه اختلال طیف اوتیسم یک وضعیت عصبی رشدی است که با تفاوت در تعامل اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی فرد، علایق محدود و رفتارهای تکراری مشخص می‌شود، گفت: «دلیل تعریف آن به‌عنوان یک طیف این است که علائم و سطح تأثیر در هر فرد به روش‌های متفاوتی رخ می‌دهد». او گفت.
دکتر لوش با بیان اینکه مطالعات علمی کنونی نشان می دهد که مهم ترین عامل در پیدایش اوتیسم استعداد ژنتیکی است، گفت: «علاوه بر عوامل ژنتیکی، تصور می شود که برخی از عوامل محیطی نیز ممکن است این خطر را افزایش دهند. در این میان، سن پدری بالا و بر این اساس، سن بالای مادر برجسته است. دیدگاه مطرح شده در گذشته مبنی بر اینکه والدین به عنوان «بی تفاوتی علمی» شناخته می شود، باعث از دست دادن بی تفاوتی والدین شده است. به طور مشابه، هیچ مدرک علمی قابل اعتمادی برای حمایت از این ادعا وجود ندارد که واکسن ها یا داروها باعث اوتیسم می شوند. او گفت.
اولین نشانه های اوتیسم در تعاملات اجتماعی در سال های اول زندگی ظاهر می شود!
مدرس دکتر ملک گوزد لوش با اشاره به اینکه اولین نشانه های اوتیسم بیشتر در زمینه تعاملات اجتماعی در سال های اول زندگی ظاهر می شود، گفت:
“در دوره تقریباً 1 تا 1.5 سالگی، کودک ممکن است در سطح مورد انتظار با مراقب ارتباط برقرار نکند. علائمی که در دوره اولیه باید به آنها توجه شود ممکن است شامل چرخش نکردن هنگام صدا زدن نام او، عدم تماس چشمی، پاسخ ندادن به لبخند، عدم تمایل به تعامل با مراقب، و نشان ندادن علاقه به بازی های متقابل، که تقریباً مورد انتظار است، باشد. 8-10 ماه.
تاخیر در رشد زبان نیز از علائم هشدار دهنده مهم است. شروع نکردن استفاده از کلمات معنی دار در حدود یک سالگی و عدم توانایی در ساخت جملات دو کلمه ای معنادار تا دو سالگی از جمله علائم رشدی است که نیاز به ارزیابی متخصص دارد.
حتی اگر صحبت کردن دیر شروع شود، با آموزش صحیح و زبان درمانی می توان به پیشرفت های قابل توجهی دست یافت!
دکتر اظهار داشت که مهارت های گفتاری می تواند در سطوح مختلف در افراد مبتلا به اوتیسم رشد کند. عضو مدرس لوش گفت: “شروع زودهنگام رشد زبان، پیشرفت مهارت های ارتباطی را تسهیل می کند. اگرچه این روند در کودکانی که هنوز در سنین بالاتر به گفتار رشد نکرده اند دشوارتر است، اما به لطف برنامه های آموزشی مناسب و زبان و گفتار درمانی می توان به پیشرفت های قابل توجهی دست یافت.” او گفت.
دکتر عضو لوش اظهار داشت که از آنجایی که سرعت رشد و پتانسیل هر کودک متفاوت است، ایجاد یک برنامه آموزشی فردی با مشورت یک متخصص در مراحل اولیه برای خانواده ها اهمیت زیادی دارد.
اوتیسم به تنهایی به معنای ناتوانی ذهنی نیست!
دکتر لوش، مدرس عضو، با تاکید بر اینکه هیچ رابطه مستقیمی بین اوتیسم و هوش وجود ندارد، گفت: “اوتیسم یک وضعیت عصبی رشدی است که اساساً حوزه ارتباطات اجتماعی را تحت تاثیر قرار می دهد و به تنهایی به معنای ناتوانی ذهنی نیست.” او گفت.
دکتر لوش، مدرس عضو، با بیان اینکه سطوح هوشی افراد مبتلا به اوتیسم می تواند بسیار متفاوت باشد، گفت: “در حالی که برخی از افراد مهارت های شناختی برتری دارند، تاخیر رشد ذهنی ممکن است همراه با تصویر دیگران باشد. به همین دلیل، ویژگی های شناختی هر فرد مبتلا به اوتیسم باید جداگانه ارزیابی شود.” او گفت.
اوتیسم یک بیماری نیست که با وجود یک ژن خاص تشخیص داده شود، مانند سندرم داون!
دکتر ملک گوزده لوش، عضو مدرس، با تاکید بر اینکه اوتیسم یک پایه ژنتیکی قوی دارد، ادامه داد:
“مطالعات دوقلو و این واقعیت که بیش از یک فرد مبتلا به اوتیسم را می توان در یک خانواده مشاهده کرد، این رابطه را تایید می کند. امروزه می توان از برخی آزمایش های غربالگری ژنتیکی استفاده کرد. با این حال، باید بر یک نکته مهم تاکید شود؛ آزمایش های ژنتیکی به تنهایی اوتیسم را تشخیص نمی دهند. اوتیسم بیماری نیست که با وجود یک ژن خاص تشخیص داده شود، همانطور که در سندرم داون به عنوان یک ارزیابی دقیق بالینی در حال حاضر توسط تشخیص کودک انجام می شود. روانپزشکان.”
رویکرد اصلی اثبات شده علمی برای اوتیسم آموزش است!
دکتر لوش، مدرس عضو، با اشاره به اینکه آیا کودکان مبتلا به اوتیسم می توانند در آینده مستقل زندگی کنند، گفت: “هیچ پاسخ واحدی برای این موضوع وجود ندارد. مهارت های زندگی مستقل بسته به شدت اوتیسم، ویژگی های شناختی فرد و کیفیت آموزشی که دریافت می کند متفاوت است.” او گفت.
دکتر عضو دکتر لوش گفت: “این امکان برای افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم خفیف که زود تشخیص داده می شود، آموزش منظم و واجد شرایط دریافت می کنند، می توانند مهارت هایی را کسب کنند که آنها را قادر می سازد مستقل زندگی کنند، تحصیلات خود را ادامه دهند و در زندگی کاری در سنین بعدی شرکت کنند. هدف اصلی آموزش، به حداکثر رساندن زندگی روزمره افراد، ارتباطات اجتماعی، مهارت های پایه ای موثر برای استقلال بوده است. بنابراین، نه تنها حضور کودک در مؤسسه آموزشی خصوصی، بلکه کیفیت آموزشی که او دریافت می کند، از اهمیت بالایی برخوردار است. کمک قابل توجهی به توسعه مهارت ها و افزایش کیفیت زندگی می کند.» بیانیه را بیان کرد.
دسترسی به اطلاعات دقیق به کاهش عدم اطمینان و اضطراب خانواده ها کمک می کند!
دکتر خاطرنشان کرد: در مواقعی که به اوتیسم مشکوک می شود، اولین کاری که خانواده ها باید انجام دهند این است که ارزیابی و تشخیص صحیح را از یک متخصص مجرب در این زمینه دریافت کنند. ملک گوزده لوش، عضو مدرس، سخنان خود را اینگونه به پایان رساند:
“دسترسی به اطلاعات دقیق به کاهش عدم اطمینان و اضطراب خانواده ها کمک می کند. ایجاد یک برنامه آموزشی متناسب با نیازهای کودک پس از تشخیص، شروع درمان های لازم و راهنمایی خانواده از مهم ترین مراحل این فرآیند است. توضیح مناسب وضعیت در نوجوانان مبتلا به اوتیسم و درک نقش مثبت خود فرد در سازگاری روانی می تواند باعث ایجاد تفاوت های روانشناختی شود.”
