دکتر Günay Hajiyeva، روانپزشک بیمارستان دانشگاه Üsküdar NPİSTANBUL، تفاوت بین سن معنوی و سن تقویمی. وی در مورد تأثیر روابط اجتماعی، تجربیات جدید و ارتباط با زندگی بر احساس جوانی اظهاراتی را بیان کرد.
روح انسان به اندازه ای که احساس می کند پیر است!
دکتر بیان می کند که امروزه پیری اغلب تنها بر اساس سن تقویمی ارزیابی می شود. Günay Hajiyeva گفت: “با این حال، در حالی که به نظر می رسد برخی افراد در 30 سالگی از زندگی جدا شده اند، برخی می توانند حتی در 70 سالگی انرژی زندگی خود را به اطرافیان خود القا کنند. دلیل این امر نه تنها عوامل بیولوژیکی، بلکه سن معنوی فرد، ارتباط با زندگی و انعطاف پذیری ذهنی است. زیرا روح انسان به اندازه ای که احساس می کند پیر است.” او گفت.
دکتر حاجیوا با اشاره به اینکه مفهوم سن در روانشناسی فقط مربوط به سن تقویمی نیست، گفت: “در حالی که سن تقویمی بیانگر سن ما در تقویم است، سن بیولوژیکی وضعیت جسمانی بدن ما را نشان می دهد. سن معنوی نیز وجود دارد. سن معنوی در مورد احساس یک فرد از نظر عاطفی و ذهنی است. ذهن انسان تمایل دارد داستان هایی را باور کند که من همیشه آنقدر پیر شده ام. بیرون، «دیر آمدهام» ذهن را به عقب میکشد، افکاری مانند «هنوز میتوانم یاد بگیرم»، «ممکن است شروعهای جدیدی در زندگی من وجود داشته باشد»، «سالهای خوبی در پیش دارم» نشاط ذهنی را افزایش میدهد. پشتیبانی می کند.» او گفت.
نه به این دلیل که ذهن پیرتر می شود. پیر می شود چون راکد می شود!
نه به این دلیل که ذهن پیرتر می شود. دکتر Günay Hajiyeva با بیان اینکه سن او به دلیل راکد شدن در حال افزایش است، گفت: از دست دادن میل به یادگیری، کاهش حس کنجکاوی و کاهش هیجان عوامل مهمی هستند که پیری ذهنی را تسریع می کنند. او گفت.
دکتر حاجیوا با بیان اینکه سبک زندگی یکنواخت نیز از این روند حمایت میکند، ادامه داد:
“تکرار هر روز قبلی، ذهن را بر روی سیستم “خلبان خودکار” قرار می دهد. اگرچه خلبان خودکار ممکن است در کوتاه مدت احساس امنیت کند، اما ممکن است لذت زندگی را در دراز مدت کاهش دهد. زیرا ذهن نیاز به نوآوری دارد، تحریک می شود، یاد می گیرد و در مواجهه با تجربیات جدید زنده می ماند.
به همین دلیل است که بسیاری از مردم می گویند “من متوجه نمی شوم که سال ها چگونه گذشته است”. مغز نیازی به ثبت اطلاعاتی که جدید نیستند ندارد. وقتی روزها یکسان می شوند، درک زمان تار می شود. با گذشت زمان، این می تواند منجر به استرس مزمن، فرسودگی شغلی و احساس کسالت عاطفی شود.
این امکان وجود دارد که انسان در هر سنی شروع جدیدی داشته باشد!
دکتر اشاره می کند که بسیاری از پیام های کلیشه ای در مورد سن در جامعه می تواند پیری روانی را تسریع کند. Günay Hajiyeva گفت: “گفتمان هایی مانند “بعد از این سن دیگر نمی شود” و “تو خیلی پیر شدی” می تواند پیوند مردم با زندگی را سست کند. او گفت.
با این حال، دکتر خاطرنشان کرد که افراد می توانند در هر سنی شروع جدیدی داشته باشند. حاجیوا گفت: “می توان در سن 40 سالگی یک حرفه جدید یاد گرفت، در 50 سالگی دوباره عاشق شد، در 60 سالگی در دانشگاه تحصیل کرد یا در 70 سالگی یک پروژه جدید را شروع کرد. حفظ سن معنوی خود کمی کمتر از سن تقویمی به ما کمک می کند انرژی زندگی خود را حفظ کنیم.” بیانیه را بیان کرد.
مهم نیست در چه سنی هستیم، هرگز نباید از تلاش برای چیزهایی که کنجکاو هستیم دست بکشیم!
دکتر گونای حاجیوا با تاکید بر اینکه یکی از مهم ترین راه های جوان ماندن از نظر روحی، گشودن به تجربیات جدید است، “این تجربیات نباید بزرگ و زندگی را تغییر دهند. حتی خوردن صبحانه در مکانی که قبلاً در آن نرفته اید، قدم زدن در مسیری متفاوت، ملاقات با افراد جدید یا شروع به یک سرگرمی جدید، ذهن را زنده می کند. همچنین یک انتقال دهنده عصبی مهم است که از انرژی و انگیزه زندگی پشتیبانی می کند.” او گفت.
دکتر اظهار داشت که احساساتی که برای اولین بار تجربه می شوند نیز افراد را زنده نگه می دارند. حاجیوا گفت:
“به همین دلیل است که نمی توان هیجان جوانی را فراموش کرد. کارهایی که برای اولین بار انجام می شود، اثر قوی تری در ذهن می گذارد. به همین دلیل، مهم نیست در چه سنی هستیم، نباید از تلاش برای چیزهایی که کنجکاو هستیم، دست بکشیم.
مکالمات درونی ما نیز تأثیر زیادی بر سن معنوی ما دارد. ذهن بیشتر از همه به صدای درونی ما گوش می دهد. صدای درونی که دائماً پیام های خستگی، خستگی و ناامیدی می دهد، ذهن را به مرور زمان به این باور می رساند. از سوی دیگر، افکاری مانند «هنوز تمام نشده»، «هنوز می توانم یاد بگیرم»، «عصر جدیدی ممکن است آغاز شود» استقامت ذهنی را افزایش می دهد. برخی از مطالعات همچنین نشان میدهند افرادی که احساس میکنند جوانتر از سن تقویمی خود هستند، ممکن است در درازمدت با خطر کمتری برای ابتلا به بیماریها مواجه شوند.
شاید سالمتر باشد که سعی کنیم روابط را حفظ کنیم تا اینکه افراد را از زندگیمان حذف کنیم!
دکتر Günay Hajiyeva با یادآوری اینکه ذهن انسان برای تنها زیستن طراحی نشده است، گفت: “روابط اجتماعی حس تعلق را تقویت می کند و پیوند فرد را با زندگی زنده نگه می دارد. اگرچه امروزه فردیت و تنهایی در حال افزایش است، روابط با کیفیت برای سلامت روان اهمیت زیادی دارد. خنده، گفتگو، به اشتراک گذاشتن خاطره یا حتی تماس چشمی ممکن است به حفظ سلامتی و احساس سلامتی فرد کمک کند. به جای حذف سریع افراد از زندگی مان.” او گفت.
دکتر حاجیوا با اشاره به اینکه حرکت جسمانی بخش مهمی از جوانی معنوی است، گفت: انجام ورزش، رقص، پیادهروی یا هر فعالیتی که بدن را به حرکت درآورد، هم از سلامت روانی و هم از سلامت روحی حمایت میکند. به لطف حرکت، سطح اضطراب کاهش مییابد، علائم افسردگی تسکین مییابد و انعطافپذیری ذهنی افزایش مییابد. او گفت.
سن واقعی یک انسان، سنی است که روحش احساس می کند!
دکتر گونای حاجیوا با تاکید بر اینکه نکته مهم دیگر برقراری ارتباط با آینده است، گفت: انسان تا زمانی که برای آینده برنامه دارد، انرژی زندگی خود را حفظ می کند. این برنامه ها نباید بزرگ باشند، ملاقات با دوستان، سفر با نوه، دوره ای برای شروع یا حتی تماشای فیلم می تواند ذهن را زنده نگه دارد. از دست ندادن حس روحی اساسی در آینده یکی از عناصر اصلی جوان ماندن است. او گفت.
دکتر حاجیوا با تأکید بر اینکه احساس جوانی به معنای انکار واقعیت سن نیست، سخنان خود را اینگونه به پایان رساند:
“البته هر فردی سن بیولوژیکی و زمانی دارد. پیر شدن نیز تجربه، بلوغ و تجربه به همراه دارد. اما پیری معنوی مفهوم دیگری است. پیری معنوی از دست دادن کنجکاوی، هیجان و امید به زندگی است.”
بدن با گذشت زمان پیر می شود. توقف این امر غیرممکن است. با این حال، روح تا زمانی که کنجکاو است، یاد می گیرد، هیجان زده است و به ارتباط با مردم ادامه می دهد، می تواند جوان بماند. بنابراین، برای جوان نگه داشتن سن معنوی خود، باید به ماندگاری در زندگی ادامه دهیم، در معرض تجربیات جدید باشیم، پیوندهای اجتماعی خود را تقویت کنیم و پیام های امیدوارکننده ای را به ذهن خود بفرستیم. زیرا سن واقعی یک انسان، سنی است که روح او احساس می کند.»
