در طول تعطیلات، متخصصان مراقبت های بهداشتی وظایف خود را با شیفت های طولانی تا 24 ساعت انجام می دهند، در حالی که پرسنل خدمات اجتماعی مسئولیت بدون وقفه خدمات مراقبت از کودک، سالمند و معلول را بر عهده می گیرند. این سرعت شدید مسائلی مانند پایداری سیستم نوبت کاری و پاداش منصفانه را برای بحث دوباره مطرح می کند. در حالی که دستمزد شیفت ساعتی از سال 2026 به طور کلی بین 100 لیره تا 300 لیره تغییر می کند، در برخی از تخصص ها این رقم می تواند تا 400 لیره نیز افزایش یابد. این در حالی است که با وجود پرداخت های اضافی در ایام تعطیلات و واحدهای پرخطر، کارکنان اعلام می کنند که این دستمزدها برای مواجهه با افزایش هزینه های زندگی و حجم کاری سنگین کافی نیست.
اوزلم آکارکن، رئیس Sahim-SEN تأکید می کند که ارزیابی کار پرسنلی که 24 ساعت شبانه روز بدون وقفه در طول تعطیلات فقط با دستمزد ساعتی کار می کنند، واقعیت ها را منعکس نمی کند. به گفته وی، این نه تنها بحث دستمزد، بلکه بحث عدالت کار است. ابطال سقف بالای کارمزد نوبت کاری توسط دادگاه قانون اساسی در مارس 2026 به طور قانونی به شیفت های بدون پرداخت که مدت ها مورد انتقاد بود پایان داد و راه را برای پرداخت همه نوبت ها هموار کرد.
تصمیم دادگاه قانون اساسی یک نقطه عطف بود، بحث تمام نشده است
اگر چه اوزلم آکارکن می پذیرد که این تصمیم گام مهمی است، اما می گوید که مشکلات تنها با این مقررات حل نمی شود. زیرا بحث ساعت دستمزد دریافتی نیست، بلکه موضوع شرایطی است که آن ساعت ها در چه شرایطی سپری می شود و چقدر پایدار است. در طول تعطیلات، کارکنان خدمات اجتماعی با کار در شیفت های شب در خانه های کودکان، مراکز مراقبت و سایر موسسات، تداوم خدمات را تضمین می کنند. آکارکن به کار نامرئی در این زمینه توجه می کند و می گوید که پرسنل خدمات اجتماعی به اندازه کارکنان بهداشت و درمان بار سنگینی بر دوش دارند و باید حقوق آنها تقویت شود.
“بیداری یک قربانی نیست، یک حق است”
کارمندانی که در روزهای تعطیل کار می کنندآکارکن با بیان اینکه تلاشهای آنها نه تنها باید با قدردانی، بلکه با پیشرفتهای ملموس پاسخ داده شود، تأکید میکند که این پرسنل حساسترین بخش سیستم را بر عهده دارند. او استدلال می کند که سیستم ساعت نباید به عنوان یک قربانی تلقی شود، بلکه باید یک دستور عادلانه باشد. علاوه بر این، شیفت ها نه تنها با دستمزد، بلکه با توجه به ساعات کار، برنامه ریزی پرسنل و تعادل حجم کار نیز باید در نظر گرفته شود. بیان می کندبیان می کند که یک رویکرد مشترک برای یک سیستم منصفانه تر و پایدارتر مورد نیاز است.
