کمردرد را جدی بگیرید: به علائم آسیب عصبی توجه کنید

شما نباید به این فکر کنید که فتق دیسک چیست و چرا همه باید جراحی شوند.

فتق دیسکزمانی است که ساختار دیسک بین مهره ها سرریز می شود و به ریشه های عصبی فشار وارد می کند. این فشار عادلانه است کمر دردتولید نمی کند؛ در اکثر بیماران درد، بی حسی و از دست دادن قدرت که به باسن، پاها و پاها می رسددیده می شود. با این حال، تصویر MRI به تنهایی تصمیمی برای جراحی نمی گیرد. یافته های بالینی، شکایات بیمار و تأثیرات آن بر عملکرد عصبی تعیین کننده ترین عوامل در تعیین گزینه درمانی هستند.

چرا نتیجه ام آر آی به تنهایی نیازی به جراحی ندارد؟

MRI اطلاعات تشریحی مفصلی را ارائه می دهد، اما شدت علائمو کیفیت زندگی روزانهاثر ممکن است متفاوت باشد. اگرچه یک فتق قابل توجه در تصویر وجود دارد، بیمار ممکن است کمترین شکایت را تجربه کند. برعکس، یک یافته جزئی ممکن است منجر به از دست دادن جدی عملکرد شود. بنابراین، تصمیم؛ ارزیابی بالینی، معاینه فیزیکی، معاینه عصبیو در صورت لزوم بر اساس مجموع نتایج الکترودیاگنوستیک.

به تعویق انداختن درد چه خطراتی دارد؟

فشار عصبی که برای مدت طولانی درمان نشود می تواند باعث آسیب دائمی عصبی شود. به خصوص افزایش از دست دادن قدرت در پاها، اختلال در کنترل ادرار و مدفوعیا از دست دادن پیشرونده حسی باید فوراً ارزیابی شود. مداخله صحیح در دوره اولیه؛ هر دو گزینه های درمانی را افزایش می دهدو از آسیب دائمی جلوگیری می کند.

روش های درمان غیر جراحی فتق دیسک چیست؟

در اکثر بیماران، نتایج موفقیت آمیزی با روش های غیر جراحی به دست می آید. این روش ها عبارتند از:

در چه مواردی جراحی لازم است؟

جراحی معمولاً در موارد زیر در نظر گرفته می شود: فشردگی شدید عصب، کاهش تدریجی قدرت حرکتی، بدتر شدن کنترل ادرار و مدفوعیا عدم پاسخ به درمان های محافظه کارانه. امروز آندوسکوپیو میکروسرجریتکنیک ها؛ مداخله دقیقی را در ناحیه مورد نظر با ورودی های کوچکتر فراهم می کند، از عصب محافظت می کند و زمان بهبودی را کوتاه می کند.

چگونه درمان شخصی برای بیمار برنامه ریزی کنیم؟

برنامه ریزی صحیح شامل این مراحل است: شرح حال دقیق سرپایی، معاینه عصبی عینی، تصویربرداری مناسبآزمایشات الکترودیاگنوستیک و ارزیابی انتظارات بیمار در صورت لزوم. با ترکیب این مراحل؛ روش های غیر جراحییا مداخله جراحیتصمیم گرفته می شود که ترجیح داده شود یا خیر. تجربه پزشک، هماهنگی تیم و زیرساخت های بالینی به طور مستقیم بر موفقیت درمان تأثیر می گذارد.

پزشک و بیمار باید با هم به چه سوالاتی پاسخ دهند؟

سؤالات زیر باید در طول فرآیند تصمیم گیری روشن شوند: درد چقدر بر زندگی روزمره تأثیر می گذارد؟ آیا محدودیت حرکت یا از دست دادن قدرت وجود دارد؟ چه مدت درمان های محافظه کارانه اعمال شد و چه نتایجی داشت؟ آیا علائمی وجود دارد که نیاز به جراحی فوری دارد؟ پاسخ به این سوالات تعیین کننده زمان و روش درمان است.

مثال عملی: مداخله زودهنگام چگونه تفاوت ایجاد می کند؟

مورد مثال: بیمار 45 ساله که به کار خود ادامه می دهد. این بیماری با درد شدیدی که از کمر به ساق پا تابش می‌کند و ضعف خفیف مچ پا نشان می‌دهد. پس از ارزیابی سریع تزریق استروئید اپیدورالو هدف 6 هفته ای فیزیوتراپیبرنامه توصیه می شود عملکرد روزانه بیمار در مدت زمان کوتاهی بهبود می یابد. نیازی به جراحی نیست. وقتی مداخله در همان بیمار به تعویق بیفتد، ضعف ممکن است پیشرفت کند و نیاز به جراحی افزایش یابد.

به عنوان یک بیمار چه اقداماتی باید انجام دهید؟

1) اگر درد شدید، کاهش قدرت یا مشکلات ادراری و مدفوع دارید، بدون تاخیر با پزشک مشورت کنید. 2) ام آر آی و یافته های بالینی باید با هم ارزیابی شوند. اجازه ندهید که تصویر به تنهایی تصمیم بگیرد. 3) روش های محافظه کارانه (دارو، فیزیوتراپی، روش های مداخله ای) باید به اندازه کافی و در زمان مناسب اعمال شوند. 4) در صورت لزوم از یک تیم مجرب جراحی ستون فقرات نظر دوم را دریافت کنید.

تشخیص درست، زمان مناسب، درمان مناسب

موفقیت؛ ارزیابی اولیه، معاینه بالینی دقیق و درمان شخصیهمراه است. هدف هدایت بیمار به سمت جراحی غیرضروری نیست. اعمال مناسب ترین مداخله در زمان مناسب است. این رویکرد هر دو از آسیب دائمی عصبی جلوگیری می کندهمچنین از کیفیت زندگی بیمار محافظت می کند.