نقطه عطف در واکسن سرطان: سرطان ریه با فناوری کووید

استراتژی جدید برای به چالش کشیدن تکامل سرطان

سرطاناین واقعیت که سلول ها از نظر ژنتیکی متغیر هستند، درمان را دشوار می کند. به لطف این تنوع، برخی از سلول ها از درمان فرار می کنند و دوباره رشد می کنند. دانشیار دکتر فرهات فرهاتوغلو توضیح می دهد که مقایسه این وضعیت با درخت رشد صحیح است: تنه قسمت مشترک تومور است. جهش های ریشهنشان می دهد، در حالی که شاخه ها تفاوت هایی را نشان می دهد که بعداً ظاهر شد. اگر ساقه را هدف قرار دهیم، یعنی جهش های ریشه سرطان را از بین ببریم، موفقیت درمان و پیشگیری از عود می تواند به طور چشمگیری افزایش یابد.

هدف: شناسایی جهش های رایج ریشه و آموزش ایمنی

درمان های مرسوم – شیمی درمانی، رادیوتراپی، جراحی – می توانند توده تومور را کاهش دهند اما همیشه همه سلول ها را از بین نمی برند. سلول هایی که به مرور زمان پشت سر گذاشتند مقاومت در برابر درمانبرنده می شود. برخلاف این، رویکردهایی مانند LungVax به ویژگی های مشترک در تومورها می پردازد. نئوآنتی ژن هاهدف آن شناسایی و آموزش سیستم ایمنی در برابر این اهداف است. این استراتژی در دو مرحله کار می‌کند: (1) شناسایی جهش‌های ساقه مشترک در تمام نمونه‌های تومور، (2) القای پاسخ موثر سلول T با واکسن حاوی آنتی‌ژن‌های مخصوص این جهش‌ها.

انقلابی که توسط تحقیقات TRACERx به وجود آمد

مطالعه TRACERx که در سال 2014 راه اندازی شد، نشان داد که سرطان مانند یک درخت تکاملی گسترش می یابد و ویژگی های مشترکی را در میان سلول های تومور پیدا کرد. جهش های ریشهوجود خود را ثابت کرد. این کشف سرطان ریه در مراحل اولیهاین اساس طراحی واکسن را برای جلوگیری از عود در بیماران تشکیل داد. به لطف داده های TRACERx، تشخیص اینکه کدام جهش “تنه” است ممکن شد. بنابراین، اهداف واکسن می‌توانند پاسخ ایمنی گسترده‌تر و بادوام‌تری را ایجاد کنند.

LungVax: مراحل فناوری و کاربرد

LungVaxاز مکانیسمی مشابه با واکسن‌های mRNA COVID-19 استفاده می‌کند، اما اهداف آن نئوآنتی‌ژن‌های مشتق شده از سرطان هستند. روش کار به این صورت است:

ایمنی و اثربخشی: ملاحظات

مطالعات فاز اول معمولا 40 بیماربا شروع می شود؛ هدف نشان دادن ایمنی و ایمنی زایی است. در حالی که عوارض جانبی کوتاه‌مدت در رویکردهای مبتنی بر mRNA به‌عنوان علائمی شبیه آنفولانزا (تب، خستگی) دیده می‌شود، داده‌های بلندمدت نیازمند نظارت دقیق بر تحمل ایمنی و خطر واکنش‌های خود ایمنی است. معیارهای زیر در پروتکل های بالینی مهم هستند:

امنیت:عوارض جانبی جدی، سطح پاسخ التهابی، یافته های خودایمنی.
فعالیت:پاسخ سلول های ایمنی (CD8+، CD4+)، اندازه گیری حداقل بیماری باقیمانده (MRD)، میزان عود، و زمان عود.

چرا پیشگیری دقیق یک تغییر دهنده بازی است؟

غربالگری استاندارد و رویکردهای تشخیص زودهنگام در تشخیص سرطان ارزشمند هستند. اما پیشگیری دقیقاین یک قدم فراتر می رود و هدف آن جلوگیری از شکل گیری سرطان قبل از شروع آن است. دستیابی به این امر مستلزم سه عنصر است: شناسایی ریسک قابل اعتماد، هدف گیری دقیق نئوآنتی ژن، و ایجاد یک پاسخ ایمنی قوی. در مورد LungVax، هدف آن “جلوگیری از عود بعد از عمل” با ادغام همه آنها است. این ممکن است با فراهم کردن فرصت برای مداخله زودهنگام، به ویژه در سرطان ریه، کیفیت زندگی و بقا را بهبود بخشد.

مثال عملی: مراحلی که می توان برای یک فرد پرخطر اعمال کرد

در دنیای واقعی، این رویکرد می تواند به صورت زیر اجرا شود:

1) پس از جراحی، مشخصات جهش ریشه تومور با پاتولوژی و تجزیه و تحلیل ژنتیکی تعیین می شود.
2) نئوآنتی ژن های رایج شناسایی شده و طراحی واکسن تایید شده است.
3) برنامه واکسیناسیون آغاز شده است. پیگیری با پایش دوره ای سیستم ایمنی و آزمایشات MRD انجام می شود.
4) در صورت عود احتمالی، از درمان های ترکیبی (مهارکننده های ایمن ایست ایست و…) استفاده می شود.

تحقیقات آینده و سوالات حیاتی

برخی از سؤالات تحقیقاتی حیاتی در حال حاضر در دستور کار قرار دارند: کدام نئوآنتی ژن در بزرگترین گروه های بیمار مشترک خواهد بود؟ چه مدت اهداف “تنه” در تومورهای عود کننده تثبیت می شوند؟ آیا استراتژی های ترکیبی (مانند واکسن + مهارکننده های PD-1/PD-L1) به طور موثرتری از عود جلوگیری می کنند؟ پاسخ به این سؤالات اثربخشی و کاربرد گسترده پیشگیری دقیق را تعیین می کند.

دیدگاه نتیجه گرا: چرا باید اهمیت دهیم؟

واکسن هایی که جهش های ساقه را هدف قرار می دهنداین پتانسیل یک تغییر اساسی در مدیریت سرطان ما را دارد: نرخ عود کمتر و بقای طولانی‌تر را می‌توان با استراتژی‌های متمرکز بر پیشگیری از شکل‌گیری به جای رویکردهای درمان محور به دست آورد. ایمنی و ایمنی زایی اولین اهداف در مطالعاتی مانند LungVax هستند. در صورت موفقیت آمیز بودن، مزیت بالینی واقعی و داده های بقا از طریق مطالعات فاز گسترده جمع آوری خواهد شد. پیشرفت در این زمینه ممکن است پارادایم مراقبت از سرطان را از “درمان” به “پیشگیری” تغییر دهد.