این واقعیت که زنان بیشتر از مردان عمر می کنند

آمارهای اخیر در ترکیه به موضوعاتی مانند امید به زندگی مردان و زنان، سطح تحصیلات و مشکلات اجتماعی می پردازد. به عنوان مثال، بر اساس داده های دوره 2022-2024، در حالی که میانگین امید به زندگی به طور کلی 78.1 سال تعیین شده است، مشاهده می شود که زنان این دوره را به 80.7 سال افزایش می دهند و مردان با 75.5 سال عقب هستند. این تفاوت نشان می دهد که طول عمر زنان بیشتر از مردان است. تاکید می کندو فاصله 5.2 ساله بین آنها را روشن می کند.

همچنین بر اساس سوابق جمعیتی، تا پایان سال 2025، جمعیت زنان 43 میلیون و 32 هزار و 734 نفر و جمعیت مردان نیز 43 میلیون و 59 هزار و 434 نفر به ثبت رسیده است. وقتی به گروه های سنی نگاه می کنیم، افزایش تعداد زنان 60 سال به بالا به دلیل طول عمر بیشتر آنهاست. در زمینه آموزش، میانگین مدت تحصیل برای افراد 25 ساله و بالاتر در سال 2024 به 9.5 سال افزایش یافت. برای زنان 8.8 سال و برای مردان 10.2 سال بود. این روند منجر به گسترش فرصت های آموزشی می شود پشتیبانی می کند.

همچنین پیشرفت های قابل توجهی در نرخ تکمیل آموزش وجود دارد. از سال 2008 تا 2024، نسبت افراد 25 ساله و بالاتر که حداقل یک سطح تحصیلات را به پایان رسانده اند از 75.1 درصد به 92.6 درصد افزایش یافته است. این نرخ برای زنان از 67.5 درصد به 88.3 درصد و برای مردان از 82.8 درصد به 97.0 درصد افزایش یافته است. از نظر فارغ التحصیلی از آموزش عالی، نرخ کلی برای افراد 25 ساله و بالاتر 9.1 درصد در سال 2008 و 25.2 درصد در سال 2024 بود. برای زنان از 7.1 درصد به 23.6 درصد و برای مردان از 11.2 درصد به 26.8 درصد افزایش یافته است. به طور خاص، 84.4 درصد از افرادی که مادران آنها فارغ التحصیل آموزش عالی هستند، به همین سطح می رسند. قویاثر خود را نشان می دهد.

سطح تحصیلات نیز نقش تعیین کننده ای در مشارکت نیروی کار دارد. بر اساس داده های سال 2024، نرخ مشارکت عمومی برای افراد 15 ساله و بالاتر 54.2 درصد است. 36.8 درصد برای زنان و 72.0 درصد برای مردان. در حالی که مشارکت زنان با مدرک تحصیلات عالی به 68.7 درصد افزایش یافته است، زنان بی سواد تنها 14.6 درصد باقی مانده است. وقتی تفاوت تحصیلات در ازدواج بررسی می شود، مشاهده می شود که 38.3 درصد از زنان با مردانی ازدواج کرده اند که تحصیلات بیشتری نسبت به خودشان دارند و 17.0 درصد دارای تحصیلات بالاتر از همسرانشان هستند. این وضعیت بر تعادل آموزشی تأثیر می گذارد بیان می کند.

وقتی صحبت از خشونت به میان می آید، خشونت روانی با 28.2 درصد، شایع ترین نوع خشونتی است که زنان در معرض آن قرار دارند. خشونت اقتصادی با نرخ 18.3 درصد، خشونت فیزیکی با 12.8 درصد، تعقیب با 10.9 درصد، خشونت دیجیتال با 8.3 درصد و خشونت جنسی با 5.4 درصد مشاهده شده است. قابل ذکر است که با افزایش سطح تحصیلات، خشونت اقتصادی کاهش می یابد، اما تعقیب و خشونت دیجیتالی افزایش می یابد. به عنوان مثال، در حالی که خشونت اقتصادی در میان افرادی که تحصیلات خود را سپری نکرده اند 31.8 درصد است، این میزان در میان فارغ التحصیلان آموزش عالی به 8.9 درصد کاهش می یابد. در میان منابع خشونت، بیشترین خطر برای خشونت جسمی، روانی و جنسی از سوی همسران یا شرکای سابق است. خشونت اقتصادی از خانواده سرچشمه می گیرد، در حالی که تعقیب و خشونت دیجیتال از جانب غریبه ها می آید.