گرمای شدید که در روزهای اخیر در بسیاری از کشورهای اروپایی افزایش یافته، خطر گرمازدگی را دوباره در دستور کار قرار داده است. دکتر متخصص داخلی از بیمارستان مرکز سلامت آنادولو اظهار داشت که دمای بالا نه تنها آسایش بلکه سلامتی را نیز تهدید می کند. ایوپ کنان اوزوک گفت: “گرما زدگی یک وضعیت اورژانسی است که می تواند در مدت کوتاهی ایجاد شود و در صورت عدم مداخله منجر به عواقب تهدید کننده زندگی شود. درجه حرارت بالا تعادل گرمایی بدن را مختل می کند و باعث می شود علائمی که در ابتدا توجه نمی شوند به سرعت به مشکلات جدی سلامت تبدیل شوند. بنابراین توجه به سیگنال های داده شده توسط بدن در هوای گرم بسیار مهم است.”
اولین علائم گرمازدگی شامل سردی و عرق کردن پوست، خستگی، تشنگی مفرط، گرفتگی عضلات، سردرد، سرگیجه، حالت تهوع، استفراغ و رنگ تیره ادرار است که به دلیل تعریق شدید بدن برای خنک شدن دیده می شود. دکتر متخصص داخلی از بیمارستان مرکز بهداشت آنادولو گفت: با افزایش دمای بدن، پوست گرم، خشک و قرمز می شود، تنفس و نبض تسریع می شود و ممکن است گیجی ایجاد شود. ایوپ کنان اوزوک گفت: “به دلیل انبساط عروق، فشار خون کاهش مییابد و قلب مجبور است سختتر کار کند. از دست دادن مایعات و نمک به دلیل تعریق شدید میتواند منجر به گرمازدگی، در موارد پیشرفته، کاهش جریان خون به اندامهای حیاتی و افزایش خطر حمله قلبی شود. در صورت مشاهده این علائم، باید فرد را تحت مراقبت قرار داد و محیطهای خنک را بدون مراقبت از خود گرفت.”
ستاره سفره های تابستانی لوبیا سبز است، انتخاب دسر گیلاس است
اوزوک با اشاره به اهمیت تنظیم عادات غذایی با توجه به شرایط فصلی در هوای گرم، گفت: سبزیجات تابستانی مانند ذرت، گوجه فرنگی، کدو سبز و لوبیا سبز و میوه هایی مانند گیلاس، تمشک، زغال اخته و توت فرنگی از بهترین گزینه ها در این دوره هستند. هندوانه باید یکی از محبوب ترین میوه های تابستانی باشد، اما میوه های کنترل شده در تابستان. تقریباً 200 گرم هندوانه یا خربزه حاوی 13 تا 15 گرم کربوهیدرات است، به همین دلیل، مخصوصاً برای افراد دیابتی، «نباید بیش از 200 گرم هندوانه یا خربزه مصرف کرد. در مورد ترجیحات نوشیدنی، قهوه سرد و چای سرد را می توان در مقادیر متوسط مصرف کرد.
سیستم خود خنک کننده بدن با افزایش سن تغییر می کند
اوزوک با تاکید بر اینکه گرمازدگی می تواند همه را تحت تاثیر قرار دهد، اما برخی گروه ها بیشتر در معرض خطر هستند، گفت: “به ویژه کودکان زیر 5 سال، افراد بالای 65 سال، افراد مبتلا به بیماری های مزمن، زنان باردار و افراد دارای اضافه وزن یا کم وزن باید در هوای گرم بیشتر مراقب باشند. از آنجایی که مکانیسم هایی که دمای بدن را تنظیم می کنند، هنوز مکانیسم های گرما را به طور کامل در کودکان کاهش نمی دهد و این مکانیسم ها به طور کامل توسعه یافته را کاهش نمی دهند. عواقب جدیتر بیماریهای مزمن و بارداری نیز میتواند بدن را برای مقابله با گرما دشوار کند، خنک نگه داشتن بدن، جلوگیری از از دست دادن مایعات و تغییر عادات روزانه بسیار مهم است. وی ادامه داد: ایجاد تغییرات کوچک بسیار مهم است، به عنوان مثال، کسانی که به طور منظم دویدن می کنند می توانند به جای گرمای ظهر، تمرینات خود را به ساعات عصر موکول کنند، همچنین حفظ تعادل مایعات بدن با مصرف مقادیر کافی آب در طول روز بسیار مهم است.
خودروهایی که در زیر نور آفتاب پارک شده اند نباید بلافاصله سوار شوند.
اوزوک با بیان اینکه متعادل نگه داشتن دمای بدن و جلوگیری از اتلاف مایعات از موثرترین روشهای محافظت در برابر گرمازدگی است، گفت: به خصوص در ساعات 11 تا 16 که شدت نور خورشید است، تا حد امکان نباید بیرون رفت و در مواقع لزوم از محیطهای دارای تهویه هوا یا سایه، ورزشهای بدنی و فعالیتهای بدنی با هوای کافی در آفتاب ترجیح داده شود. باید در فواصل زمانی معین در طول روز بدون انتظار تشنگی از لباس های رنگ روشن و گشاد استفاده کرد و در بیرون از منزل باید کلاه پوشید. وی افزود: باید از عینک آفتابی که از چشم در برابر اشعه ماوراء بنفش محافظت می کند استفاده شود و برای محافظت از پوست باید از کرم ضد آفتاب استفاده کرد، همچنین از مصرف الکل و کافئین زیاد خودداری شود و قبل از سوار شدن به خودروهایی که مدت طولانی در معرض نور خورشید بوده اند، خودرو باید تهویه شود.
دکتر ایووپ کنان اوزوک، متخصص داخلی، اولین اقدامات مداخله ای را که باید برای فردی مشکوک به گرمازدگی انجام شود، فهرست کرد:
- فردی که مشکوک به گرمازدگی است را بدون معطلی به محیطی خنک و سایه ببرید.
- اگر دچار گیجی، غش یا تب شدید شدید، فورا با 112 تماس بگیرید.
- هر گونه لباس ضخیم یا تنگ را از بیمار گشاد یا جدا کنید.
- سعی کنید دمای بدن را پایین بیاورید. بدن را با آب خنک خیس کنید، از پنکه استفاده کنید یا از کمپرس سرد در ناحیه گردن، زیر بغل و کشاله ران استفاده کنید.
- اگر هوشیار است از او بخواهید جرعه جرعه آب بنوشد. اگر بیمار بیهوش یا نیمه هوشیار است، آب یا نوشیدنی دیگری را از طریق دهان ندهید.
- تا رسیدن تیم های پزشکی بیمار را تنها نگذارید. تنفس و وضعیت هوشیاری را از نزدیک کنترل کنید.
