نزدیک بینی یک بیماری چشمی است که معمولا به عنوان “کوته بینی” شناخته می شود. چشم‌های نزدیک‌بین، اجسام نزدیک را به وضوح می‌بینند، اما اجسام دور را تار می‌بینند. نزدیک بینی که در سال های اخیر به سرعت در کودکان افزایش یافته است، والدین آنها را نگران کرده است. نزدیک به 30 درصد از جمعیت کودکان جهان در حال حاضر نزدیک بینی هستند. پیش بینی می شود این عدد تا سال 2050 به 50 درصد برسد. پروفسور از بیمارستان Memorial Bahçelievler، بخش چشم پزشکی. دکتر حیاتی یلماز جزئیات مهمی در مورد خطر نزدیک بینی در کودکان بیان کرد.
مطالعه در نور ناکافی خطر نزدیک بینی را افزایش می دهد
برای اینکه تصویر واضحی ایجاد شود، نور منعکس شده از اجسام باید بر روی لکه زرد چشم متمرکز شود که به آن نقطه ماکولا می گویند. نقص در سیستم نوری که این امکان را فراهم می کند، عیوب انکساری نامیده می شود. مهمترین اجزایی که قدرت انکساری چشم را تعیین می کند، قطر قدامی خلفی چشم و قدرت سیستم نوری متشکل از قرنیه و عدسی است. نزدیک بینی یک نقص انکساری است که باعث می شود تصویر اجسام دور در جلوی لکه زرد متمرکز شده و تار به نظر برسد، زیرا قطر قدامی-خلفی چشم بیشتر از حد طبیعی است یا سیستم اپتیکی قوی تر از آنچه باید باشد. این وضعیت اغلب در دوران کودکی رخ می دهد و معمولا در سال های مدرسه مشاهده می شود. شایع ترین محدوده سنی نزدیک بینی در کودکان بین 5 تا 12 سالگی است و عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند. دلایل اصلی نزدیک بینی در کودکان عبارتند از:
-
عوامل ژنتیکی:نزدیک بینی در خانواده، به ویژه در بستگان درجه یک
-
فراوانی فعالیت های نزدیک:مطالعه طولانی مدت، استفاده از تبلت/تلفن و قرار گرفتن در معرض صفحه نمایش کامپیوتر
-
محدودیت فعالیت در فضای باز:کاهش زمان صرف شده در پارک، کودکان کمتر در فضای باز بازی می کنند
-
نورپردازی و عادات بصری:مطالعه در نور ضعیف، زیاد از نزدیک نگاه نکنید.
مراقب باشید اگر چشمانش را خم می کند تا واضح ببیند!
نزدیک بینی یک مشکل بینایی است که اغلب به صورت موذیانه در کودکان پیشرفت می کند و ممکن است در مراحل اولیه مورد توجه قرار نگیرد. به خصوص کودکان خردسال ممکن است در بیان عیوب بینایی خود مشکل داشته باشند یا ممکن است آن را به صورت عادی بپذیرند. بنابراین مهم است که والدین رفتار روزانه فرزندان خود را به دقت رعایت کنند. کودکان مبتلا به نزدیک بینی اغلب در دیدن نوشته های روی تخته مشکل دارند، بنابراین ممکن است احساس کنند که باید سر خود را به جلو خم کنند. نگاه کردن بیش از حد به تلویزیون یا صفحه نمایش، چروک کردن چشم برای دیدن واضح و مالیدن مکرر چشمان از جمله علائم قابل توجه است. علاوه بر این، مشکلات بینایی می تواند تمرکز کودک را روی درس ها دشوار کند و منجر به کاهش موفقیت در مدرسه شود و بر عملکرد او در فعالیت های ورزشی تأثیر منفی بگذارد.
در صورت وجود شکایات نزدیک بینی که ممکن است در کودکان دیده شود یا زمانی که معاینه معمول سالانه چشم نزد چشم پزشک انجام می شود، حدت بینایی کودکان ارزیابی می شود، عیوب انکساری مشخص می شود و عینک معاینه می شود. در کودکان، اندازه گیری هایی که با تزریق قطره انجام می شود، ضروری است.
گزینه های درمانی زیادی وجود دارد، از عینک گرفته تا لنزهای روزانه و نور درمانی.
هدف اصلی درمان نزدیک بینی شفاف سازی دید کودک و کاهش سرعت پیشرفت بیماری تا حد امکان است. تعدیل سبک زندگی جایگاه مهمی در این فرآیند دارد. به طور خاص، محدود کردن زمان استفاده از صفحه نمایش و افزایش فعالیت‌های خارج از منزل از موثرترین و آسان‌ترین روش‌ها برای جلوگیری از نزدیک‌بینی و کاهش سرعت پیشرفت آن هستند. برای سلامت چشم کودک بسیار مفید است که کودک به طور منظم وقت خود را در پارک سپری کند و در فضای باز بازی کند.
متداول ترین روش برای اصلاح بینایی عینک است. در حالی که لنزهای استاندارد می توانند ترجیح داده شوند، لنزهای ویژه نیز می توانند برای کاهش سرعت پیشرفت نزدیک بینی در کودکانی که در معرض خطر بالای پیشرفت هستند یا نزدیک بینی آنها در حال افزایش است استفاده شود. برای کودکانی که نمی خواهند از عینک استفاده کنند، لنزهای تماسی که هدفشان کنترل پیشرفت است می تواند جایگزین باشد. علاوه بر این، مشخص شده است که روش درمانی به نام ارتوکراتولوژی که با لنزهای تماسی مخصوصی که در شب استفاده می شود، در کاهش پیشرفت نزدیک بینی موثر است. یکی از روش هایی که در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است، نور قرمز با شدت کم است. اگرچه هنوز در کشور ما به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است، اما یکی از رویکردهای امیدوارکننده برای کاهش سرعت پیشرفت نزدیک بینی است.
برای رشد سالم بینایی نباید از معاینات معمول چشم غافل شد.
علاوه بر تمام این روش ها، معاینه منظم چشم از اهمیت بالایی برخوردار است. از آنجایی که نزدیک بینی اغلب به کندی پیشرفت می کند، نمی توان آن را در مراحل اولیه تشخیص داد. با این حال، به لطف معاینات به موقع، می توان تشخیص زودهنگام را انجام داد و سرعت پیشرفت را به طور موثر کنترل کرد. نباید فراموش کرد که؛ اقدامات احتیاطی ساده در دوران کودکی می تواند از مشکلات جدی بینایی که ممکن است در سنین بعدی رخ دهد جلوگیری کند. به همین دلیل، حتی اگر کودکان مشکل بینایی نداشته باشند، معاینه چشم در فواصل منظم برای رشد سالم بینایی ضروری است.
