یائسگی زودرس یا نابهنگام در زنان؛ این بیماری با علائمی مانند گرگرفتگی، تعریق شبانه، بی نظمی قاعدگی، درد در هنگام مقاربت، خشکی واژن، تحریک پذیری و گیجی شروع می شود. یائسگی زودرس یا نابهنگام که در 5 درصد از زنان دیده می شود، می تواند بر سلامت جسمی و روانی تأثیر منفی بگذارد و آسایش زندگی را مختل کند. با تغییر سبک زندگی و درمان های هورمونی می توان بدون هیچ مشکلی بر این فرآیند غلبه کرد. دانشیار پروفسور از بیمارستان Memorial Kayseri، بخش زنان و زایمان. دکتر مهمت آک اطلاعاتی در مورد یائسگی زودرس و نابهنگام ارائه کرد.
یائسگی زودرس در زنان زمانی شروع می شود که قاعدگی منظم قبل از 45 سالگی متوقف شود. یائسگی زودرس (نابه موقع) مشکل مهمی است که قبل از 40 سالگی شروع می شود، زمانی که تخمدان ها تولید هورمون را متوقف می کنند. یائسگی زودرس و نابهنگام ممکن است به همین دلایل باشد. یائسگی قبل از 45 سالگی زودرس تعریف می شود، در حالی که قطع فعالیت هورمونی قبل از 40 سالگی نشان دهنده یائسگی نابهنگام است. این مشکلات گاهی اوقات ممکن است به طور طبیعی رخ دهند یا ممکن است توسط مشکل دیگری ایجاد شوند.
مهم ترین علامت آن بی نظمی قاعدگی است
سطوح پایین هورمون معمولاً زنان 45 تا 55 ساله را تحت تأثیر قرار می دهد که قاعدگی طبیعی دارند. بارزترین علامت یائسگی زودرس یا نابهنگام این است که دوره های قاعدگی منظم نیست یا قبل از 45 سالگی متوقف می شود.
- گرگرفتگی و تعریق شبانه.
- خشکی واژن.
- اختلال خواب.
- اضطراب شدید و نوسانات خلقی.
- کاهش میل جنسی.
- درد هنگام مقاربت جنسی.
- مشکل تمرکز
- بی اختیاری ادرار.
زمان شروع برای هر زن متفاوت است
اکثر زنان در دهه 40 خود به یائسگی می رسند، اما این می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. زنان در دوران یائسگی؛ تجربه تغییرات فیزیکی، روانی، اجتماعی و جنسی کیفیت زندگی را کاهش می دهد. دوره ای که زنان به دلیل باروری شروع به از دست دادن عملکرد تخمدان خود می کنند به تدریج رخ می دهد. سن دقیقی وجود ندارد که در آن یائسگی برای هر زن شروع شود. یائسگی معمولاً تقریباً در دهه چهارم زندگی شروع می شود و این دوره ممکن است بسته به هر زن متفاوت باشد. مطالعات نشان داده اند که یائسگی از سن 40 سالگی شروع می شود و به تدریج تا 54 سالگی به پایان می رسد. اگرچه دلایل زیادی وجود دارد که شروع کننده یائسگی است، در مورد اینکه آیا دلایل برای همه زنان معتبر است یا خیر اتفاق نظر وجود ندارد.
این مشکلات ناشی از یائسگی است
یائسگی زودرس و نابهنگام می تواند ناشی از داروها، روش های جراحی و بیماری ها باشد. موارد زیر ممکن است علت یائسگی زودرس و نابهنگام باشند:
- زنانی که سابقه یائسگی زودرس و نابهنگام در خانواده دارند، احتمالاً با این مشکل مواجه خواهند شد.
- مطالعات نشان داده است که زنان سیگاری 2 سال زودتر از افراد غیر سیگاری یائسه می شوند.
- مشخص شده است که شیمیدرمانی یا پرتودرمانی لگن در طول درمان سرطان به تخمدانهای بسیاری از زنان آسیب میزند و باعث میشود دورههای قاعدگی به طور دائم یا موقت متوقف شود.
- برداشتن تخمدان ها با جراحی باعث شروع علائم یائسگی می شود. پس از این جراحی، قاعدگی متوقف می شود و سطح هورمون ها به سرعت کاهش می یابد.
- تخمدان های برخی از زنان را می توان بعد از جراحی هیسترکتومی حفظ کرد. با این حال، قاعدگی و بارداری امکان پذیر نخواهد بود. حتی اگر زن وارد یائسگی نشده باشد، احتمالاً روند یائسگی بلافاصله شروع نمی شود زیرا تخمدان ها به تولید هورمون ادامه می دهند.
- بیماری های خود ایمنی که ایمنی را سرکوب می کنند، مانند بیماری تیروئید و آرتریت روماتوئید، تولید هورمون را کاهش می دهند. سیستم ایمنی بدن که به طور معمول با بیماری ها مبارزه می کند، ممکن است به اشتباه به تخمدان ها حمله کند.
- هنگامی که HIV و ایدز را نمی توان با دارو کنترل کرد، می تواند باعث یائسگی زودرس شود.
- زنانی که کروموزوم های از دست رفته یا مشکلات کروموزومی دارند ممکن است یائسگی زودرس را تجربه کنند. به عنوان مثال، به دلیل سندرم ترنر، برخی از زنان بدون تمام یا بخشی از کروموزوم X به دنیا می آیند و سیکل های قاعدگی آنها ممکن است در دوران یائسگی طبیعی نباشد زیرا تخمدان های آنها در بدو تولد به طور طبیعی تشکیل نشده است.
- با علائمی مانند خستگی مفرط، ضعف، درد عضلات و مفاصل، از دست دادن حافظه و سردرد ناشی از سندرم خستگی مزمن شروع می شود. مطالعات نشان داده است که این زنان بیشتر در معرض یائسگی زودرس یا نابهنگام هستند.
سطح هورمون باید بررسی شود
قرصهای ضدبارداری ترکیبی یا درمان جایگزین هورمونی که برای جایگزینی سطوح پایین هورمونها استفاده میشوند، برای درمان یائسگی زودرس یا نابهنگام مهم هستند. با این حال، وجود برخی از انواع سرطان، مانند برخی از انواع سرطان سینه، از هورمون درمانی جلوگیری می کند. اول از همه، یک رژیم غذایی متعادل و منظم، و همچنین یک سبک زندگی فعال به جای ثابت، به کاهش علائم و حفظ سلامت کمک می کند. مشخص شده است که زنان، به ویژه آنهایی که سعی در تغییر سبک زندگی دارند، این روند را سالمتر طی می کنند.
