رمز و رازی که مردم را به مجسمه تبدیل می کند

این اپیدمی مرگبار که در سال 1918 جهان را تکان داد، به عنوان یک بیماری مرموز جایی در خاطره ها دارد که نه تنها جوانان و بزرگسالان را به اندازه اپیدمی آنفولانزا تحت تاثیر قرار داد، بلکه سلامت انسان ها را نیز به شدت متزلزل کرد و سال ها طول کشید تا حل شود. این بیماری معمولاً به طور ناگهانی شروع می شود و در عرض چند هفته افراد مانند ارواح کسل کننده و بی حرکت می شوند. کارشناسان هنوز به طور کامل دلایل این وضعیت را کشف نکرده اند، اما ما در حال بررسی جزئیات هستیم که چه اتفاقی افتاده است.

آزمایشی غیرمنتظره از کارهایی که بدن انسان هنگام آلوده شدن می تواند انجام دهد. آنسفالیت بی حالیدر حالی که بیماران را به خواب عمیقی می برد، باعث می شود که تقریباً به طور کامل عملکردهای حرکتی و شناختی خود را از دست بدهند. این یک مورد منحصر به فرد در تاریخ پزشکی است و به دلیل ماهیت شدید و مرموز این بیماری، سال هاست بسیاری از کارشناسان و دانشمندان را متحیر کرده است. علائم و توسعه آن یک فرآیند پیچیده درهم تنیده است و تقریباً برای بیماران غیرممکن شده است که زندگی خود را دوباره به دست آورند.

اولین علائم و شیوع سریع بیماری

انسفالیت بی‌حالی در ابتدا معمولاً با علائمی مشابه آنفولانزا یا سرماخوردگی ظاهر می‌شود. فرد بیمار ممکن است تب بالا، سردرد، ضعف و بی قراری عمومی را تجربه کند. با این حال، این علائم معمولاً خفیف باقی می مانند. خطر واقعی این است که علائم به سرعت تغییر کرده و به مشکلات عصبی جدی تبدیل شوند. در عرض چند روز، بیماران ممکن است دچار خواب آلودگی شدید یا برعکس، بیش از حد تحریک و بی قرار شوند.

مواردی که به ویژه در اروپا و آمریکا از سال 1916 افزایش یافته است، منجر به مرگ‌های ناگهانی و متوالی می‌شود. این واقعیت که در هر گروه سنی هدف دیده می شود نشان می دهد که این بیماری چقدر شایع و خطرناک است. در مدت زمان بسیار کوتاهی، اکثر مبتلایان تحرک خود را از دست می دهند و برخی به خواب عمیق فرو می روند. در این مدت کوتاه، 80 تا 90 درصد بیماران دچار از دست دادن حرکت و هوشیاری می شوند.

تجارب در طول فرآیند بیماری و وضعیت بالینی

آنسفالیت بی‌حالی معمولاً چند هفته طول می‌کشد، اما گاهی می‌تواند تا ماه‌ها نیز ادامه داشته باشد. بیماران به خواب می روند و تا زمانی که از خواب بیدار نشوند، عملکرد بدن آنها به طور جدی مختل می شود. با عمیق شدن خواب، تنفس و ضربان قلب دائماً در معرض تهدید قرار می گیرند. این وضعیت واقعاً بیمار را بین زندگی و مرگ قرار می دهد.

علل بیماری و تحقیقات

حتی امروز، علل آنسفالیت بی حالیبه طور کامل حل نشده است. در حالی که پزشکان و دانشمندان در حال بررسی مکان‌های ظهور این بیماری هستند، بر عفونت‌های ویروسی، واکنش‌های سیستم ایمنی و عوامل محیطی از جمله عوامل احتمالی تمرکز می‌کنند. اگرچه در ابتدا پیشنهاد شد که این بیماری ممکن است با اپیدمی آنفولانزای 1918 مرتبط باشد، تجزیه و تحلیل دقیق نشان داد که این دو اپیدمی مستقل هستند. این نشان می دهد که این بیماری ماهیت بسیار متفاوت و پیچیده ای دارد.

اگرچه گاهی اوقات مردم سعی می‌کردند این بیماری را با اتهامات شدید ویروسی توضیح دهند، دلایل اصلی آنها همیشه نامشخص بود. به طور خاص، افزایش تعداد پرونده ها در بزرگترین محیط های صنعتی و جنگی منجر به ادعاهایی شده است که عوامل محیطی و استرس ممکن است در بازی باشند. امروزه در رابطه با علل بیماری بر روی عوامل ایمنی و ویروسی تاکید بیشتری می شود، اما رسیدن به پاسخ های قطعی زمان بر است.

برداشت های بیمار و دیدگاه امروز

در دهه‌های 1920 و 1930، پزشکانی که با این بیماری سروکار داشتند گزارش دادند که بسیاری از بیماران توانایی خود را برای حرکت و برقراری ارتباط از دست داده‌اند. به ویژه برخی از بیماران بدون اینکه بتوانند در خواب حرکت کنند و تقریباً به زندگی بچسبند جان خود را از دست دادند، در حالی که بقیه در سکوتی عمیق دفن شدند. شواهد متعددی وجود دارد مبنی بر اینکه این بیماران هر آنچه را که در اطرافشان اتفاق می‌افتد شنیده‌اند، اما به دلیل عدم تحرک نتوانسته‌اند واکنشی نشان دهند.

امروزه تحقیقات برای حل معمای این بیماری ادامه دارد. تئوری های جدیدی در مورد منشاء انسفالیت لتارژیکا به ویژه با بررسی ارتباط بین اختلالات عصبی و ویروس ها در حال کشف است. برخی فکر می کنند که اگر بیماری دوباره عود کند، مداخله آگاهانه و زودهنگام حیاتی خواهد بود، اما در حال حاضر درمان مشخصی وجود ندارد.