تیروئیدیت هاشیموتو، یک بیماری مزمن که زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی به اشتباه به غده تیروئید حمله کند، در افراد بین 30 تا 50 سال شایع تر است. از آنجایی که تیروئیدیت هاشیموتو برای مدت طولانی بدون علائم پیشرفت می کند، بیماران ممکن است مجبور شوند برای مدت طولانی با این بیماری زندگی کنند. از آنجایی که به صورت موذیانه پیشرفت می کند، می تواند منجر به کم کاری تیروئید شود که معمولا به عنوان کندی تیروئید شناخته می شود. تیروئیدیت هاشیموتو (تیروئیدیت خودایمنی مزمن) که در جامعه بسیار شایع است و یکی از بیماری های پیشرو تیروئید است، یکی از بیماری هایی است که به دلیل عدم آگاهی دیر تشخیص داده می شود. بنابراین آگاهی برای تشخیص زودهنگام از اهمیت بالایی برخوردار است.
ضعف، خستگی و سردی ممکن است از علائم این بیماری باشد.
آنتی بادی های تولید شده توسط سیستم ایمنی، از همه مهمتر Anti-TPO، غده تیروئید را به عنوان خارجی تشخیص می دهد و به آن آسیب می رساند. در این فرآیند، سلول های تیروئید به مرور زمان آسیب می بینند، غده کوچک می شود و عملکرد خود را از دست می دهد. این بیماری معمولاً به آرامی و موذیانه پیشرفت می کند. علائم ممکن است در مراحل اولیه خفیف باشد و شایع ترین علائم بیماری که می تواند با سایر بیماری ها اشتباه گرفته شود عبارتند از:
- ضعف و خستگی
- سرد
- افزایش وزن
- یبوست
- ریزش مو
- خشکی پوست
- مشکل در تمرکز
- انگیزه کم
تیروئیدیت هاشیموتو ممکن است خود را با علائم زیر در مراحل بعدی نشان دهد:
- عمیق شدن صدا
- تورم صورت
- بی نظمی قاعدگی
- ضربان قلب آهسته
- ریزش ابرو
- افزایش وزن و خستگی بی دلیل
- خلق و خوی افسرده
- بی نظمی قاعدگی یا ناباروری
- سابقه خانوادگی بیماری تیروئید
تشخیص زودهنگام همچنین می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد
تشخیص زودهنگام نقش مهمی در مدیریت بیماری هاشیموتو دارد. هنگامی که به موقع تشخیص داده شود، می توان پیشرفت بیماری را کاهش داد و بیمار را می توان به طور منظم قبل از ایجاد کم کاری تیروئید تحت نظر داشت. علاوه بر این، با مداخله زودهنگام می توان خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش داد و از سلامت متابولیک و باروری محافظت کرد. تشخیص زودهنگام، به ویژه در زنانی که قصد بارداری دارند یا باردار هستند، مزایای قابل توجهی برای سلامت مادر و جنین دارد.
درمان خاص بیمار می تواند مادام العمر باشد
درمان بیماری هاشیموتو بر اساس جایگزینی هورمون تیروئید از دست رفته است. این درمان به صورت انفرادی برنامه ریزی می شود و برای مدت طولانی، اغلب مادام العمر، در اکثر بیماران ادامه می یابد. استفاده از ویتامین ها و مواد معدنی به طور معمول برای هر بیمار توصیه نمی شود. اما در صورت تشخیص کمبود، مکمل هایی مانند ویتامین D، B12، سلنیوم، روی و آهن باید تحت نظر پزشک مصرف شود. به طور کلی بیماری هاشیموتو بیماری است که با تشخیص زودهنگام و پیگیری منظم قابل کنترل است. به لطف درمان مناسب و تغییر سبک زندگی سالم، می توان کیفیت زندگی بیماران را حفظ کرد.
رژیم غذایی سرشار از سبزیجات خطر ابتلا به تیروئیدیت هاشیموتو را کاهش می دهد
بیماری تیروئیدیت هاشیموتو با تغییر سبک زندگی تحت نظر پزشک متخصص قابل کنترل است. رویکرد رژیم غذایی بدون گلوتن ممکن است در هر بیمار ضروری نباشد. در صورت وجود بیماری سلیاک باید استفاده شود. برخی از بیماران ممکن است حساسیت به گلوتن داشته باشند. این توصیه ها می تواند برای محافظت در برابر این بیماری موثر باشد:
- رژیم غذایی سرشار از سبزیجات
- مصرف پروتئین کافی و چربی های سالم
- اجتناب از غذاهای فرآوری شده
- از مصرف زیاد ید خودداری کنید
- کاهش قند و کربوهیدرات های تصفیه شده
- عدم استفاده از تنباکو و فرآورده های آن
- توجه به مدیریت استرس
- ایجاد عادات خواب منظم
- پرهیز از مکمل های غیر ضروری
