دکتر از دانشگاه Üsküdar، دانشکده علوم بهداشت، گروه رشد کودک. دمت گلالدی، عضو مدرس، در مورد موارد خشونتی که اخیراً در مدارس افزایش یافته است، ارزیابی هایی انجام داد.
در ترکیه نیز بیشتر دیده می شود!
دکتر اظهار داشت که خشونت در مدارس که در ایالات متحده به طور مکرر در دستور کار قرار می گیرد، اکنون در ترکیه بیشتر دیده می شود. عضو مدرس Demet Gülaldı گفت: “به ویژه نوجوانی، یعنی سن دبیرستان، دوره ای است که جوانان تغییرات عاطفی شدیدی را تجربه می کنند و رشد هویت به منصه ظهور می رسد. بنابراین، عواملی مانند مدیریت خشم، فشار همسالان و میل به اثبات خود می تواند باعث رفتار خشونت آمیز در این گروه سنی شود. موارد خشونت را می توان بیشتر در محیط های اجتماعی در معرض خطر مشاهده کرد. تعلق به مدرسه پایین و مکانیسم های حمایتی ضعیف.” او گفت.
مغز نوجوان هنوز به بلوغ کامل نرسیده است
دکتر Demet Gülaldı، عضو مدرس، با تاکید بر اینکه رفتار خشونت آمیز در دوران نوجوانی نباید تنها به عنوان یک مشکل انضباطی تلقی شود، گفت: “ما می توانیم مغز نوجوان را با خودرویی با موتور قدرتمند بدون ترمز مقایسه کنیم. ناحیه مسئول برنامه ریزی، کنترل تکانه و منطق فقط در اواسط دهه 20 تکمیل می شود. بنابراین، تکانه ها ممکن است واکنش های هیجانی بسیار سریعی نداشته باشند. در مواقع بحرانی یا استرسی، بدون اینکه به عواقب آن فکر کنند، ممکن است به خشونت متوسل شوند، علاوه بر این، در حالی که نواحی مرتبط با احساسات در دوران نوجوانی بسیار فعال عمل می کنند، بخش های مربوط به تصمیم گیری و ارزیابی نتایج هنوز به بلوغ کامل نرسیده اند. بنابراین، تمایل تکانشگری و ریسک پذیری تجربه شده در نوجوانی ممکن است منجر به رفتار خشونت آمیز شود، زمانی که حمایت و راهنمایی مناسب وجود نداشته باشد. او گفت.
جو مثبت مدرسه خشونت را کاهش می دهد
دکتر اظهار داشت که تحقیقات نشان می دهد که رفتار خشونت آمیز در محیط هایی که دانش آموزان احساس امنیت می کنند و به مدرسه تعلق دارند به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. عضو مدرس Demet Gülaldı گفت: “جو مدرسه محیط روانشناختی و اجتماعی است که بر فعالیت های آموزشی مدرسه، نگرش ذینفعان و موفقیت تحصیلی تاثیر می گذارد. محیط امن و آرام، روابط اجتماعی و احساس تعلق، روابط با معلمان و همسالان، پذیرش بعد اجتماعی جو مدرسه است و تاثیر آن بر میزان خشونت دانش آموزان برای بزرگسالان بسیار مهم است. بحرانها را میتوان قبل از رشد حل کرد. تقویت اقدامات پیشگیرانه از اهمیت بالایی برخوردار است.» او بیان کرد.
ارتباطات درون خانواده نقش تعیین کننده ای دارد
دکتر Demet Gülaldı عضو مدرس با بیان اینکه محیط خانواده عامل مهمی در بروز خشونت در مدرسه است، ادامه داد:
“مهم ترین عوامل تعیین کننده در پیدایش خشونت مدرسه یا به طور کلی تمایل به خشونت در کودکان، ارتباط درون خانواده و نگرش والدین است. مشخص شده است که کودکانی که در خانه در معرض خشونت قرار می گیرند یا شاهد خشونت هستند، در معرض خطر بالای خشونت قرار دارند. کودکان رفتارهایی را که در محیط اجتماعی خود می آموزند، خارج از مدرسه و به ویژه در محیط خانواده به مدرسه منتقل می کنند. نگرش های ظالمانه، کودک ممکن است این رفتارها را درونی کند و به عنوان روشی برای حل مسئله از خود بروز دهد، از سوی دیگر، در جایی که ارتباط باز وجود دارد، به احساسات کودک گوش داده می شود و حد و مرز تعیین می شود. در خانوادههایی که کودکان به شیوهای سالم محافظت میشوند، مهارتهای اجتماعی آنها قویتر میشود و احتمال روی آوردن به خشونت کاهش مییابد.»
بر اساس داده های PISA، دانش آموزان در ترکیه احساس تنهایی بیشتری می کنند
دکتر Demet Gülaldı عضو مدرس با بیان اینکه قطبیت اجتماعی و زبان خشم نیز بر جوانان تأثیر می گذارد، به موارد زیر اشاره کرد:
“جوانان نه تنها از خانواده و مدرسه خود، بلکه از جامعه ای که در آن زندگی می کنند نیز یاد می گیرند. افزایش قطبی شدن و زبان خشم در جامعه عمیقاً بر روابط اجتماعی جوانان در مدرسه و بهزیستی عمومی روانشناختی آنها تأثیر می گذارد. به عنوان بازتابی از قطبیت اجتماعی، رفتارهای “دیگر” اغلب در محیط مدرسه دیده می شود. به طور خاص، نرخ “تنها ماندن عمدی توسط دانش آموزان دیگر” در ترکیه بالاتر است. (12.3٪)، بسیار بالاتر از میانگین OECD (7٪).
قلدری سایبری می تواند به خشونت فیزیکی تبدیل شود
دکتر اظهار داشت که زبان تند به کار رفته در شبکه های اجتماعی بر نحوه ارتباط جوانان تأثیر می گذارد. گلالدی گفت: “گسترش زبان خشم در جامعه، کاهش تحمل تفاوتها و بیان خشن درگیریها میتواند اثری الگو بر روی جوانان ایجاد کند. زبان تند، به ویژه در محیطهای رسانههای اجتماعی، میتواند بر سبک ارتباطی جوانان و روشهای حل تعارض تاثیر بگذارد. بین قلدری سایبری و خشونت فیزیکی در مدرسه رابطه قوی وجود دارد.” وجود دارد. اگرچه آزار و اذیت سایبری به صورت آنلاین آغاز می شود، اما اثرات آن می تواند به زندگی واقعی نیز منتقل شود. توهین، محرومیت یا تهدید در شبکه های اجتماعی می تواند تنش را در بین دانش آموزان افزایش دهد و این می تواند به درگیری فیزیکی در محیط مدرسه تبدیل شود. به همین دلیل، قلدری در محیط های دیجیتال باید از نظر ایمنی مدرسه و سلامت روان دانش آموزان جدی گرفته شود.» او گفت.
نمونه ای از “جنگ های مدرسه قرمز-آبی” در لندن
دکتر گلالدی با یادآوری رویدادهای «جنگ مدارس قرمز-آبی» که در انگلستان، به ویژه در لندن، به عنوان نمونه فعلی گرایش جوانان به خشونت مطرح شد، گفت: «در برخی از مناطق لندن، دانشآموزان مدارس مختلف در رسانههای اجتماعی سازماندهی شدند و با حوادثی که در گروههایی که نمادی از درگیریهای آبی و آبی هستند، به صحنه آمدند. و با مسلح کردن خود به قطب نما، شانه های فلزی، قیچی، خط کش و سایر سلاح ها مانند چاقوهای آشپزخانه و آتش بازی، دانش آموزان را به «توسل به خشونت» تشویق می کند. رسانههای اجتماعی میتوانند چنین گروهبندیهایی را تسریع کنند و به یک جنبش جمعی تبدیل شوند که میتواند به ابعاد جدی برسد.» او گفت.
نیاز جوانان به تعلق باید به درستی هدایت شود
دکتر گلالدی با تاکید بر اینکه جوانان در دوران نوجوانی نیاز شدیدی به تعلق دارند، گفت: “این نمونه ها در واقع نشان می دهد که جستجوی جوانان برای هویت و نیاز به تعلق چقدر قوی است. در دوران نوجوانی، جوانان می خواهند احساس کنند که به یک گروه تعلق دارند. اگر این احساس تعلق از طریق رقابت و درگیری به جای محیط های اجتماعی سالم ایجاد شود، ممکن است حوادث خشونت آمیز در مدرسه اتفاق بیفتد. این گونه رویدادها اغلب با ترکیب عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی رخ می دهد. مهمترین چیز ایجاد محیط های امن است که در آن جوانان احساس کنند دیده می شوند، درک می شوند و ارزش دارند. وقتی دانشآموزی در مدرسهای که واقعاً به آن تعلق دارد بزرگسالانی را پیدا میکند که میتواند در مورد مشکلاتش با آنها صحبت کند، احتمال توسل به خشونت به میزان قابل توجهی کاهش مییابد.» وی در پایان سخنان خود گفت:
