در رویدادی که در ایستگاه تاریخی راهآهن حجاز در دمشق، پایتخت سوریه برگزار شد، میراث تاریخی، فرهنگی و تمدنی راهآهن حجاز و اهمیت حفظ و احیای این خط مورد بحث قرار گرفت. این رویداد که تحت نظارت وزارت حمل و نقل سوریه برگزار شد، نقشی را که راهآهن میتواند در صلح، توسعه و ادغام اقتصادی منطقهای ایفا کند، ارزیابی کرد.
این رویداد در ایستگاه تاریخی راهآهن حجاز دمشق با حضور وزیر حمل و نقل سوریه، یارب بدر، وزیر دارایی، محمد یسر برنیه، سفیر ترکیه در دمشق، نوح یلماز و سفیران کشورهای متعدد برگزار شد.
سفیر ییلماز: راهآهن حجاز یک پروژه ادغام منطقهای است
نوح ییلماز، سفیر ترکیه در دمشق، در ارزیابی خود به خبرنگار خبرگزاری آناتولی، به ماموریت تاریخی راهآهن حجاز و اهمیت آن برای منطقه اشاره کرد. ییلماز با بیان اینکه این پروژه نباید فقط به عنوان زیرساخت حمل و نقل در نظر گرفته شود، گفت که این خط یک ابتکار جامع است که اهداف ادغام منطقهای، توسعه و امنیت را گرد هم میآورد.
ییلماز با یادآوری اینکه مسیر راهآهن حجاز در گذشته توسط رومیها برای اهداف تجاری و نظامی مورد استفاده قرار میگرفت، گفت که این خط در دوره عثمانی و مطابق با نیازهای استراتژیک مختلف ساخته شده است. وی تأکید کرد که این راهآهن برای تضمین امنیت منطقه حجاز و فراهم کردن قابلیت استقرار سریع نظامی در مواجهه با تهدیدات فزاینده استعماری قرن نوزدهم ساخته شده است.
ییلماز اظهار داشت که امپراتوری عثمانی در زمان اجرای پروژه زیر بار بدهی قابل توجهی بود و سلطان عبدالحمید دوم نیز از ثروت شخصی خود از این پروژه حمایت کرد. وی افزود که مسلمانان در نقاط مختلف جهان، از اندونزی تا روسیه، از مراکش تا تونس و آمریکا، به راه آهن حجاز اعتقاد داشتند و با کمکهای مالی خود به این پروژه کمک کردند.
امید تازه برای راه آهن حجاز پس از جنگها
ییلماز اظهار داشت که پس از انقلاب سوریه، انتظار صلح و ثبات در منطقه پس از مدتها دوباره قوت گرفته است و با این تحول، پروژه راه آهن حجاز دوباره در دستور کار قرار گرفته است. ییلماز با یادآوری اینکه احیای این خط تقریباً 25 سال پیش در دوره ثبات نسبی در منطقه نیز مورد بحث قرار گرفته بود، خاطرنشان کرد که این ابتکار عمل به دلیل جنگهای بعدی محقق نشد.
ییلماز با بیان اینکه احیای این خط میتواند پیامدهای قابل توجهی نه تنها در حوزه حمل و نقل، بلکه برای آینده کلی منطقه نیز داشته باشد، خاطرنشان کرد که این پروژه میتواند فرصتی جدید برای صلح و رفاه ایجاد کند.
ییلماز تأکید کرد که راهآهن حجاز میتواند زمینهای برای همکاری ایجاد کند که میتواند به پایان دادن به درگیریها در منطقه و بهبود شرایط زندگی مردم کمک کند و افزود که این پروژه مبتنی بر اهداف ادغام منطقهای و صلح است.
صدای لوکوموتیوهای بخار دوباره در سوریه شنیده میشود
یعرب بدر، وزیر حمل و نقل سوریه نیز اظهار داشت که راهآهن حجاز در سال ۱۹۰۸ در شرایط بسیار دشوار ساخته شد و برای زمان خود دستاورد بزرگی بود. وی خاطرنشان کرد که به لطف کار فداکارانه مهندسان، تکنسینها و مکانیکهایی که در اداره راهآهن سوریه کار میکنند، صدای لوکوموتیوهای بخار و خط تاریخی پس از سالها دوباره شنیده میشود.
بدر اظهار داشت که کارهای نمادین خط آهن که برای فعالسازی مجدد این خط آهن انجام شده است، نشاندهنده عزم و اراده است و این پروژه میتواند در آینده به یک ارتباط حمل و نقل گسترده بین ترکیه، سوریه، اردن، عربستان سعودی و خلیج فارس تبدیل شود.
بدر خاطرنشان کرد که این مسیر میتواند یکی از عناصر اساسی توسعه اجتماعی-اقتصادی باشد که رفاه، صلح و توسعه را برای مردم منطقه فراهم میکند.
مورخ شویری توجه را به اهمیت ژئوپلیتیکی این خط جلب میکند
مورخ لبنانی، ادی شویری، اظهار داشت که پروژه راهآهن حجاز پتانسیل بالایی دارد و این ابتکار را به یک نیروگاه هستهای تشبیه کرد که انرژی پایانناپذیری تولید میکند. شویری گفت که احیای این خط تاریخی میتواند نقطه عطف مهمی برای امنیت ژئوپلیتیکی منطقه، ادغام تجاری و حفظ میراث فرهنگی مشترک آن باشد.
شویری با تأکید بر اینکه راهآهن حجاز نه تنها برای حمل و نقل زائران استفاده میشد، یادآوری کرد که این خط در دوران عثمانی نقشهای سیاسی و نظامی مهمی نیز ایفا میکرد. شویری اظهار داشت که شاخههای متنوع راهآهن و ارتباطات منطقهای آن، یک شبکه حمل و نقل و تعامل قوی بین سوریه، لبنان و جغرافیای اطراف ایجاد کرده است.
شویری با ارزیابی مسیر احتمالی این خط در دوران مدرن، خاطرنشان کرد که اتصالی که از استانبول شروع میشود میتواند به یک شبکه حمل و نقل یکپارچه تبدیل شود که از طریق حلب، حمص، دمشق و عمان به عربستان سعودی و از آنجا به منطقه خلیج فارس امتداد یابد.
شویری با یادآوری اینکه مسیرهای ریلی نقش تعیینکنندهای در توسعه اقتصادی و اجتماعی شهرها در طول تاریخ داشتهاند، اظهار داشت که احیای راهآهن حجاز همچنین به معنای حفظ تمدن مشترک و میراث فرهنگی است که باید به نسلهای آینده منتقل شود.

İlk yorum yapan olun