ایده انرژی خورشیدی مبتنی بر فضا سال‌هاست که وجود داشته است. اولین بار توسط پیتر گلاسر، دانشمند آمریکایی چکسلواکی الاصل، در سال 1968 پیشنهاد شد. در آن زمان پنل های خورشیدی غول پیکر را روی ماهواره ها نصب کردند و از انرژی تولید شده استفاده کردند با اشعه مایکروویوایده انتقال به زمین مطرح شده است. به لطف این رویکرد، شرایط آب و هوایی مانع از تولید انرژی خورشیدی نمی شود، در حالی که ماهواره ها 24 ساعتهبا ظرفیت های تولید انرژی می توان برق مستمر را تامین کرد.
اخیراً ابتکاری به نام Star Catcher این چشم انداز را ملموس تر کرده است. انرژی خورشیدی در فضاقصد دارد آن را به خریداران ثابت تحویل دهد. شرکت، پرتو قدرت نوریدر نظر دارد انرژی حاصل از پنل های خورشیدی را به طول موج های مناسب به پانل های ماهواره ای تبدیل کرده و به صورت بی سیم انتقال دهد. به طوری که ماهواره ها 2-10 باربرای تقویت سریعتر و در صورت لزوم جریان برق فوریبرای دستیابی در نظر گرفته شده است.
رویکرد Star Catcher بر تامین انرژی مراکز داده در مدار و ماهواره های تولیدی متمرکز است. این شبکه نور خورشید جمع آوری شده در فضا را متمرکز می کند و آن را به طول موج های مناسب تبدیل می کند و به پانل های ماهواره ای منتقل می کند. به این ترتیب انتقال انرژی بدون نیاز به تغییر سخت افزاری امکان پذیر است. این شرکت در حال انجام آزمایش هایی با طرح های مختلف پنل خورشیدی و سال آیندهبرنامه های خود را برای آزمایش مداری اعلام کرد.
