تشخیص سرطان آغاز یک فرآیند چالش برانگیز هم از نظر جسمی و هم از نظر روانی است. در حالی که جراحی، شیمی درمانی، رادیوتراپی، ایمونوتراپی و درمان های هدفمند اعمال شده در این فرآیند با هدف کنترل بیماری انجام می شود، تغذیه نیز به عنوان یکی از مهم ترین عناصر حمایتی درمان برجسته می شود. برنامه تغذیه درست برنامه ریزی شده؛ این به حفظ وزن بدن و توده عضلانی بیمار، افزایش انطباق با درمان، کاهش عوارض جانبی و بهبود کیفیت زندگی کمک می کند. متخصص از بخش تغذیه و رژیم غذایی بیمارستان مموریال شیشلی. دیت نیلای گولر به اهمیت رویکرد صحیح تغذیه در بیماران سرطانی توجه کرد.
یک نوع مدل تغذیه نباید در بیماران سرطانی ترجیح داده شود
هیچ مدل تغذیه ای واحدی برای همه بیماران انکولوژی معتبر وجود ندارد. یک برنامه تغذیه شخصی باید با ارزیابی سن، نوع و مرحله سرطان، روش درمان، مقادیر آزمایشگاهی و وضعیت تغذیه فعلی هر بیمار به صورت جداگانه تهیه شود.
تغذیه متعادل و کافی اساس درمان را تشکیل می دهد.
سرطان و فرآیند درمان می تواند نیاز بدن به انرژی و پروتئین را افزایش دهد. علاوه بر این، دریافت کافی مواد مغذی ممکن است به دلیل از دست دادن اشتها، حالت تهوع، استفراغ، تغییر در طعم و بوی، زخم های دهان، مشکل در بلع و مشکلات روده دشوار شود. با گذشت زمان، این ممکن است منجر به کاهش وزن غیر ارادی، تحلیل عضلات (سارکوپنی)، تضعیف سیستم ایمنی و کاهش تحمل به درمان شود. بنابراین، حمایت تغذیه ای که زود شروع شده است، نقش مهمی در پیشگیری از این منفی ها دارد. اگرچه هیچ “رژیم غذایی معجزه آسایی” خاصی برای بیماران سرطانی وجود ندارد، اما یک برنامه غذایی متعادل که شامل تمام گروه های غذایی باشد از اهمیت بالایی برخوردار است.
باید از دریافت انرژی کافی اطمینان حاصل شود
غذاهای غنی از پروتئین (تخم مرغ، شیر و لبنیات، گوشت، مرغ، ماهی، حبوبات) باید به طور منظم مصرف شوند. از مصرف سبزیجات و میوه ها نیز نباید غافل شد. غلات کامل و غذاهای غنی از فیبر باید ترجیح داده شوند. منابع چربی سالم مانند روغن زیتون، گردو، بادام، فندق، آووکادو و ماهی های چرب باید به مقدار کافی مصرف شوند. نیاز روزانه به مایعات باید برآورده شود. باید از مصرف الکل و سیگار پرهیز کرد. توصیه های تغذیه ای برای عوارض جانبی مشاهده شده در طول فرآیند درمان باید به این ترتیب برنامه ریزی شود.
- از دست دادن اشتها: وعده های غذایی کوچک و مکرر باید ترجیح داده شود. وعده های غذایی اصلی را نباید حذف کرد و باید با میان وعده ها مکمل شود. غذاهایی با محتوای انرژی و پروتئین بالا باید انتخاب شوند. مصرف مایعات باید بین وعده های غذایی انجام شود نه همزمان با غذا.
- حالت تهوع و استفراغ: از مصرف غذاهای چرب و با بوی تند خودداری شود. غذاهای خشک مانند نان و کراکر می توانند حالت تهوع را کاهش دهند. به آرامی و در وعده های کوچک غذا بخورید.
- زخم های دهان و مشکل در بلع: غذاهای گرم یا سرد و نرم باید ترجیح داده شوند. غذاهایی مانند ماست، سوپ، پوره و اسموتی را می توان مصرف کرد. از مصرف غذاهای تند، اسیدی، بسیار گرم و سفت باید اجتناب شود.
- اسهال: مصرف مایعات باید افزایش یابد. غذاهایی که به راحتی هضم می شوند مانند موز، برنج، سیب زمینی و ماست باید ترجیح داده شوند. غذاهای چرب و بیش از حد فیبری باید به طور موقت محدود شوند.
- یبوست: مصرف روزانه مایعات باید افزایش یابد. سبزیجات، میوه ها و غلات کامل باید به طور منظم مصرف شوند. در بیماران مناسب، فعالیت بدنی ممکن است حرکات روده را تقویت کند. محصولات مکمل را نباید ناخودآگاه استفاده کرد.
استفاده کنترل نشده از ویتامین ها، مواد معدنی و محصولات گیاهی در بیماران سرطانی ممکن است در درمان اختلال ایجاد کند. به همین دلیل، هر محصول مکمل باید با توصیه پزشک و متخصص تغذیه استفاده شود. فقط به این دلیل که “طبیعی” به این معنی نیست که هر محصول ایمن است.
مراقب ادعاهای “غذایی که سرطان را درمان می کند” باشید
مطالعات علمی نشان نمی دهد که تنها یک غذا سرطان را درمان می کند. به جای رژیم های معجزه آسا، روش های سم زدایی یا رویکردهای تغذیه ای بدون پایه علمی. برنامه های تغذیه شخصی، متعادل و مبتنی بر شواهد بهترین رویکرد در نظر گرفته می شود.
تغذیه باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از درمان برنامه ریزی شود
تغذیه در بیماران سرطانی جزء جدایی ناپذیر و حیاتی فرآیند درمان است. هدف فقط کنترل وزن نیست. حفظ توده عضلانی، حمایت از ایمنی، کاهش عوارض جانبی و بهبود کیفیت زندگی. به همین دلیل، برنامه تغذیه باید به طور خاص برای هر بیمار تهیه شود و به طور منظم توسط متخصص تغذیه همراه با تیم انکولوژی دنبال شود. حمایت تغذیه ای صحیح که در زمان مناسب داده می شود، کمک قابل توجهی به روند درمان راحت تر و موفق تر می کند.
