دکتر نورتن اولمز، متخصص مغز و اعصاب، اظهار داشت که اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) یک بیماری عصبی پیشرونده است که بر سلول های عصبی حرکتی که به ما امکان حرکت را می دهد، تأثیر می گذارد.
اولمز با بیان اینکه ALS اغلب در جامعه اشتباه درک می شود، گفت: “ALS یک بیماری عضلانی نیست، یک بیماری سلول های عصبی حرکتی است. حس لامسه، درد و دما در اکثر بیماران حفظ می شود.”
اولمز اظهار داشت که ALS در همه افراد به یک شکل شروع نمی شود و اولین علائم ممکن است به صورت ضعف در دست ها، زمین خوردن، اختلال در گفتار یا مشکل در بلع ظاهر شوند.
“کورس و سرعت پیشرفت ALS ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد”
دکتر اولمز متخصص مغز و اعصاب اظهار داشت که این افکار که ALS فقط در سنین بالاتر دیده می شود، بیماران چیزی احساس نمی کنند یا عملکردهای ذهنی آنها قطعاً مختل شده است، حقیقت را منعکس نمی کند. اولمز با بیان اینکه برای هر فردی که ALS تشخیص داده می شود امکان ندارد در مدت زمان کوتاهی تمام عملکردهای خود را از دست بدهد، اظهار داشت که سیر و میزان پیشرفت بیماری ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.
“تشخیص زودهنگام و رویکرد چند رشته ای کیفیت زندگی را افزایش می دهد”
اولمز با بیان اینکه ALS بیماری ای نیست که فقط اثرات جسمانی داشته باشد، گفت: این بیماری زندگی روزمره، خانواده و محیط اجتماعی فرد را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و به لطف تشخیص زودهنگام، پیگیری منظم و رویکرد چند رشته ای می توان به بهبودهای قابل توجهی در کیفیت زندگی بیماران دست یافت.
اولمز با بیان اینکه با وجود ماهیت پیشرونده این بیماری، امروزه کاربردهای حمایتی زیادی برای بهبود کیفیت زندگی وجود دارد، اظهار داشت: فیزیوتراپی و توانبخشی، حمایت تنفسی، حمایت تغذیه ای، کمک گفتاری و ارتباطی و سیستم های ارتباطی که با حرکات چشم کار می کنند، زندگی روزمره بیماران را آسان می کند.
“حتی اگر حرکت کاهش یابد، ارتباطات و زندگی ادامه دارد”
دکتر متخصص مغز و اعصاب اظهار داشت که بیماران ALS همچنان به فکر کردن، احساس کردن، عشق ورزیدن و تصمیم گیری ادامه می دهند. اولمز گفت: “کاهش تحرک به این معنا نیست که تعهد فرد به زندگی کاهش یافته است. حمایت خانواده، تفاهم و همبستگی اجتماعی یکی از قوی ترین پشتیبان ها در مبارزه با ALS است. حمایت روانی و اجتماعی از بخش های مهم روند درمان است.”
‘مطالعات درمانی نسل جدید امید را فراهم می کند’
دکتر نورتن اولمز متخصص مغز و اعصاب اظهار داشت که گزینه‌های درمان ALS برای سال‌ها محدود بوده است و اطلاعات زیر را به اشتراک گذاشت:
تحقیقات بالینی اخیر بر روی نسل جدیدی از درمان‌هایی متمرکز شده است که می‌توانند سیر بیماری را تغییر دهند. به‌ویژه، مدل‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی، ژن‌درمانی‌های نوآورانه که مستقیماً ژن‌های معیوب را هدف قرار می‌دهند، و مطالعات درمان مولکولی با هدف محافظت از سلول‌های عصبی در برابر مرگ، برجسته هستند.
