ادا ارگور، روانشناس بالینی کودک-نوجوان، بیمارستان دانشگاه اوسکودار NPİSTANBUL، در مورد چگونگی افتراق اضطراب امتحان از سطح عادی به سطح بالینی و استفاده از روان درمانی و دارو اظهاراتی ارائه کرد.
اگر اضطراب زندگی روزمره را مختل کند، ارزیابی حرفه ای لازم است!
ادا ارگور، روانشناس بالینی، با بیان اینکه اضطراب امتحان یک واکنش طبیعی است که وقتی دانش آموز را در سطح خاصی تجربه می کند، انگیزه می دهد، “اما اگر این اضطراب به سطحی رسیده باشد که عملکرد زندگی روزمره را مختل کند یا بر خواب، تغذیه یا سطح توجه تاثیر منفی بگذارد، ارزیابی حرفه ای لازم است.” او گفت.
ارگور با اشاره به اینکه در مواردی که اضطراب مزمن می شود و با علائم جسمی شدید مانند تپش قلب، حالت تهوع، تنگی نفس همراه است و عملکرد تحصیلی یا اجتماعی دانش آموز به طور جدی تحت تأثیر منفی قرار می گیرد، باید درمان دارویی در نظر گرفته شود، گفت: «تصمیم باید بر اساس ارزیابی بالینی توسط روانپزشک کودک و نوجوان باشد؛ وضعیت روانی عمومی کودک و سایر عوامل باید در نظر گرفته شود.» او گفت.
اول، حمایت درمانی…
روانشناس بالینی ادا ارگور اظهار داشت که حمایت روانشناختی، به ویژه رویکردهای ساختار یافته مانند درمان شناختی رفتاری، می تواند برای بسیاری از دانش آموزانی که اضطراب امتحان را تجربه می کنند، بسیار موثر باشد.
وی ادامه داد: اگر اضطراب دانش آموز در حد متوسط باشد و در سطحی نباشد که بر عملکرد تحصیلی او فشار بیاورد اما زندگی روزمره او را به طور کامل مختل نکند، ابتدا حمایت درمانی توصیه می شود و در طول روان درمانی به عناصری مانند الگوهای فکری زمینه ساز اضطراب، کمال گرایی، ترس از شکست یا انتظارات خانواده توجه می شود و مهارت های مقابله عملکردی به دست می آید.
دارو هرگز نباید اولین گزینه باشد!
ارگور با بیان اینکه مصرف داروهای ضد اضطراب کوتاه مدت قبل از امتحان با تصمیم پزشک و برای مدت بسیار محدود در برخی موارد خاص مانند دانشجویانی که اضطراب امتحان نزدیک به حمله پانیک را تجربه می کنند، قابل ارزیابی است و افزود: با این حال، این گونه داروها باید از نظر عوارض جانبی با دقت مورد استفاده قرار گیرند. مهارتها در درازمدت، بنابراین، استفاده از این داروها هرگز نباید اولین گزینه باشد و باید همراه با فرآیندهای درمانی و مشاوره ارزیابی شود. بیانیه را بیان کرد.
امتحان موقت است اما سلامت روان کودک دائمی است!
ادا ارگور، روانشناس بالینی، با اشاره به اینکه خانواده ها نباید اضطرابی را که فرزندانشان در طول فرآیند امتحان تجربه می کنند دست کم بگیرند، گفت: با این حال نباید آن را نمایشی کنند، قبل از هر چیز مهم است که بدون قضاوت فرزندان خود به حرف هایشان گوش دهند و رویکرد حمایتی و اطمینان بخشی داشته باشند. او گفت.
ارگور با تاکید بر اینکه تصمیم به مصرف دارو هرگز نباید با احساس وحشت یا با انتظار تسکین کوتاه مدت گرفته شود، سخنان خود را اینگونه به پایان رساند:
وی ادامه داد: در این زمینه قطعا باید با روانپزشک کودک و نوجوان مشورت شود؛ گزینه های اولویتی مانند حمایت روانی، درمان و اصلاح سبک زندگی باید در نظر گرفته شود، نباید فراموش کرد که امتحان موقتی است اما سلامت روان کودک دائمی است و مهارت های مقابله ای سالمی که در این دوران به دست می آید نه تنها بر امتحان بلکه در بسیاری از زمینه های زندگی تاثیر مثبت دارد.
