اچآیوی یک ویروس پیچیده است که سالها تأثیر خود را بر سیستم ایمنی انسان حفظ کرده و با هدف قرار دادن سلولهای CD4+ T تکثیر میشود. در این فرآیند که ویروس از کدام پروتئینهای انسانی به نفع خود استفاده میکند و مکانیسمهایی که توسط آن دفاع میکند، از جمله موضوعاتی است که دنیای علمی بیشتر مورد مطالعه قرار میگیرد. آخرین مطالعه توسط موسسه گلادستون و دانشمندان UCSF اولین نقشه ژنتیکی جامعی را از نحوه تعامل HIV با سلول های انسانی تهیه کرده است که با جزئیات نشان می دهد که ویروس با کدام پروتئین ها کار می کند. این رویکرد، بر خلاف ردههای سلولی جاودانه مورد استفاده در آزمایشگاهها، مستقیماً روی سلولهای T گرفتهشده از خون انسان انجام شد و نتایجی نزدیک به واقعیت بیولوژیکی ارائه داد.
با شروع فناوری ویرایش ژن CRISPR، محققان توانستند حدود 20 هزار ژن در ژنوم انسان را با استفاده از تست hurut مورد بررسی قرار دهند. اول، آنها با از بین بردن ژن ها تعیین کردند که ویروس به کدام ژن نیاز دارد. سپس مشاهده کردند که کدام پروتئین ها با افزایش فعالیت ژن، در برابر HIV دفاع می کنند. این رویکرد دو مرحله ای همچنین ژن هایی را کشف کرد که برخی از آنها توسط ویروس سرکوب شده بودند و بنابراین توسط مطالعات قبلی مورد توجه قرار نگرفته بودند. در نتیجه، یک بار دیگر مشخص شد که HIV چگونه از مکانیسم های پیچیده ای برای پنهان شدن از سیستم ایمنی استفاده می کند.
کشف دو مکانیسم دفاعی حیاتی
یکی از قابل توجه ترین یافته های این مطالعه، کشف دو پروتئین بود که قبلا با HIV مرتبط نبودند، PI16 و PPID. مشخص شد که پروتئین PI16 می تواند به طور فیزیکی ویروس را از ورود به سلول مسدود کند. بنابراین می توان از همان ابتدا شروع عفونت را متوقف کرد. از سوی دیگر، PPID، رسیدن ویروس به هسته و تکثیر آن را پس از ورود به سلول دشوار می کند. تنظیمات انجام شده بر روی PPID در محیط آزمایشگاه باعث شد تا فعالیت این پروتئین تقریباً 10 برابر افزایش یابد. اینها نه تنها محدود به ویروسهای تجربی بودند، بلکه اثرات خود را بر روی گونههای تهاجمیتر HIV جدا شده از بیماران واقعی نیز نشان دادند.
مخازن پنهان و چشم انداز آینده
دلیل اصلی اینکه امروزه با وجود درمان های ضد رتروویروسی نمی توان به طور کامل از بین رفت، این است که با ایجاد مخازن مخفی در بدن پنهان می شود. این نقشه ژنتیکی ابزار جدیدی برای درک این مخازن پنهان به ویژه ارائه می دهد. محققان می توانند با وضوح بیشتری بررسی کنند که کدام ژن به پنهان شدن ویروس کمک می کند و کدام یک ممکن است این فرآیند را مهار کند. انتظار میرود مجموعه بزرگ دادههای بهدستآمده دری را برای ایجاد یک مدل تحقیقاتی جدید نه تنها برای HIV بلکه برای سایر بیماریهای عفونی باز کند. به این ترتیب، ممکن است بتوان استراتژیهای درمانی جدیدی ایجاد کرد که سیستم ایمنی را تقویت کرده و ویروسها را در سطح سلولی متوقف کند.
