آسپرین، سندرم لینچ، و کاهش خطر واقعی
آسپریندر صورت استفاده طولانی مدت اثر محافظتی بر روی برخی از انواع سرطان دارد. این تأثیر به ویژه در افراد دارای استعداد ژنتیکی مشهود است. شرکت کنندگان در مطالعه در دانشگاه نیوکاسل سندرم لینچاگرچه این یک نمونه واحد است، اما این واقعیت که در طول ده سال پیگیری ناقل آن، نیک جیمز، هیچ نشانه ای از سرطان وجود نداشت، با داده های بالینی گسترده سازگار است. در یک مطالعه بزرگ شامل 861 نفر، مطالعات منظم حداقل به مدت دو سال انجام شد. آسپریناستفاده از سرطان کولورکتالگزارش شده است که این خطر را تا حدود 50٪ کاهش می دهد. این میزان نشان‌دهنده اثری است که به اندازه کافی بزرگ است که از نظر بالینی در گروه‌های پرخطر هدف‌گذاری شده واقعاً معنی‌دار باشد.
زمینه تاریخی: منشاء و دگرگونی مدرن آسپرین
آسپرینریشه آن به بین النهرین و استفاده از پوست درخت بید برمی گردد. قرص های سفالی 4400 ساله حاوی توصیه هایی از پوست درخت بید برای درد و تب است. در قرن 19، ماده فعال اسید استیل سالیسیلیکجداسازی شد و با کاهش عوارض آن شکل مدرن خود را به آن دادند. در حالی که آسپرین با دوز پایین (معمولاً 100-75 میلی گرم در روز) امروزه برای محافظت از قلب و عروق رایج است، دستورالعمل های سرطان شناسی نیز این دارو را به عنوان یک استراتژی محافظتی در گروه های خطر خاص در نظر می گیرند.
مکانیسم های بیولوژیکی آسپرین بر سرطان
اثر ضد سرطانی آسپرین به دو صورت عمده رخ می دهد: اول، مهار آنزیم COX-2کاهش تکثیر سلولی و التهاب مزمن از طریق؛ دومی، ترومبوکسانمختل کردن مکانیسم‌های حمایت از انعقاد، که سلول‌های سرطانی را سرکوب می‌کند و پنهان شدن آنها از سیستم ایمنی را دشوار می‌کند. این وضعیت محیطی است سلول های Tو سایر اجزای ایمنی را قادر می سازد کانون های تومور را راحت تر تشخیص دهند. در نمونه‌های بالینی، پروفایل‌های ایمنی مطلوب‌تری در ریزمحیط تومور در بیمارانی که از آسپرین استفاده می‌کردند مشاهده شد و کاهش برخی نشانگرهای زیستی مرتبط با فرآیند متاستاز گزارش شد.
شواهد: کارآزمایی‌های بالینی و مطالعات جمعیتی
قابل توجه ترین داده ها از یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده در بیماران مبتلا به سندرم لینچ به رهبری پروفسور جان برن بدست می آید: حداقل دو سال دوره منظم. آسپرینهنگام استفاده، بروز سرطان کولورکتال 50 درصد کاهش یافت. علاوه بر این، در حالی که یک رابطه دوز-پاسخ انتظار می رفت، گزارش شد که دوزهای پایین تر (75-100 میلی گرم) محافظت مشابهی نسبت به دوزهای بالاتر ارائه می دهند و بهتر تحمل می شوند. مطالعات کوهورت مبتنی بر جمعیت نتایجی منطبق با کاهش بروز انواع سرطان های خاص در مصرف کنندگان طولانی مدت آسپرین برای محافظت از قلب به دست آورده است، اما به دلیل ناهمگونی و عوامل مخدوش کننده نمی توان آن را به همه انواع سرطان تعمیم داد.
تعادل سود و ریسک بالقوه برای چه کسی
آسپریناین یک داروی پیشگیرانه مناسب برای همه نیست. افرادی که در گروه پرخطر قرار دارند عبارتند از:
– استعداد ژنتیکی: سندرم لینچیا افرادی که دارای جهش های خاص هستند.
– سابقه قبلی پولیپ یا سرطان کولورکتال:پتانسیل کاهش خطر عود.
– افراد در معرض خطر بالای بیماری های قلبی عروقی:حفاظت قلبی و فواید سرطانی احتمالی را می توان با هم ارزیابی کرد.
عوارض جانبی جدی نیز وجود دارد: خونریزی گوارشی، زخم معده، خونریزی مغزیمانند بنابراین، خطر خونریزی فردی، داروهای همزمان (ضد انعقادها، استروئیدها، NSAIDs) و استراتژی‌های محافظ گوارشی باید قبل از شروع مصرف در نظر گرفته شود.
کاربرد: مراحل انجام با پزشک (گام به گام)
1) سابقه پزشکی خانوادگی و شخصی خود را ارزیابی کنید. در مورد نیاز به آزمایش ژنتیک بحث کنید.
2) از یافته های آزمایشگاهی و آندوسکوپی در مورد خطر خونریزی در تجزیه و تحلیل خطر- فایده استفاده کنید.
3) اگر مناسب تشخیص داده شود، دوز کم ( 75-100 میلی گرم در روزشروع به آزمایش با ؛ یک برنامه نظارتی منظم ایجاد کنید.
4) علائم هماتولوژیک و گوارشی را هر 6 تا 12 ماه غربال کنید و در صورت نیاز به آندوسکوپی، پیگیری را ادامه دهید.
5) در صورت هرگونه خونریزی (خون در مدفوع، مدفوع سیاه، خون همراه با استفراغ، سردرد شدید)، فوراً برای ارزیابی دارو با پزشک مشورت کنید.
تحقیقات آینده و انتظار چه چیزی؟
مطالعات در حال انجام در مقیاس بزرگ (مثلاً مطالعات با 11000 شرکت‌کننده) در حال آزمایش هستند که آیا اثرات آسپرین می‌تواند در سرطان سینه، پروستات و سایر انواع سرطان تکرار شود یا خیر. علاوه بر این، مطالعات فرعی دقیق در مورد نشانگرهای زیستی و پروفایل‌های پاسخ ایمونولوژیک، مشخص می‌کند که کدام بیماران دارای امضای بیولوژیکی بیشترین سود را دارند. این داده‌ها برای تجویز شخصی‌شده و توصیه‌های مبتنی بر خطر حیاتی خواهند بود.
توجه اطلاعات: توصیه هایی برای استفاده ایمن
آسپرینبه عنوان یک عامل پیشگیرانه بالقوه نویدبخش است، اما استفاده ایمن باید تحت نظارت پزشکی باشد. به خصوص خطر خونریزیحفاظت از معده و پیگیری نزدیک باید برای افراد با تصمیم گیری های فردی با مشاوره ژنتیک و ارزیابی انکولوژی چند رشته ای حمایت شود.
