مغز یکی از حیاتی ترین و پیچیده ترین اندام های بدن است. بر همه حرکات و افکار حاکم است. حتی اگر درد را حس کند، بافت خودش دردی را احساس نمی کند. پروفسور متخصص جراحی مغز و اعصاب از بیمارستان مرکز بهداشت آنادولو با بیان اینکه جراحی مغز نیازمند تخصص و دقت پیشرفته است. دکتر احمد هیلمی کایا گفت: امروزه شایع ترین شرایطی که در جراحی مغز نیاز به جراحی دارد، فتق هایی است که به اعصاب ستون فقرات، تومورهای مغزی و بیماری های عروق مغزی فشار وارد می کند.
این واقعیت که بافت مغز دردی را احساس نمی کند، امکان برنامه ریزی برخی از جراحی ها را در زمانی که بیمار بیدار است نیز ممکن می سازد. با این حال، پروفسور متخصص جراحی مغز و اعصاب از بیمارستان مرکز بهداشت آنادولو اظهار داشت که جراحی مغز بیدار آنطور که تصور می شود روش جدیدی نیست، ریشه آن به دهه 1970 برمی گردد و سال هاست که مورد استفاده قرار گرفته است. دکتر احمد هیلمی کایا گفت: اگرچه بافت مغز درد را حس میکند، اما خود دردی را احساس نمیکند، در حالی که پوست و غشای جمجمه به درد حساس هستند، بنابراین مراحل خاصی از جراحی را میتوان با بیهوش کردن این نواحی انجام داد. بهویژه در تومورهای نزدیک به مراکز گفتار و حرکت، جراحی با نظارت بیشتر بر روی فرآیند کنترل شده توسط بیمار در مرحلهای کنترل شده و با کنترل واکنشهای بیمار انجام میشود. جراحی و یا با انجام عمل جراحی در حالت بیداری کامل، علاوه بر این، بیمار هیچ دردی را در طول این فرآیند احساس نمی کند و متخصصان بیهوشی با انجام تنظیمات لازم، راحتی را تضمین می کنند.
جراحی های مغز باید با دقت برنامه ریزی شود
کایا با تاکید بر اینکه هنگام تصمیم گیری در مورد جراحی در جراحی مغز عوامل بسیاری با هم ارزیابی می شود، گفت: به عنوان مثال در صورت وجود تومور، با در نظر گرفتن محل توده، سن بیمار، وضعیت سلامت عمومی و شکایات ناشی از آن، مناسب ترین طرح درمانی تعیین می شود. بیماری های عروق مغزی از جمله شایع ترین بیماری ها هستند که ممکن است به دلیل تفاوت در ساختار عروقی مغز ایجاد شوند. جراحی های این ناحیه به دلیل اندازه بیمار و پیچیدگی بافت های اطراف نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد، بنابراین یک رویکرد جراحی که به خوبی طراحی شده است از اهمیت بالایی برخوردار است.
برای هر تومور مغزی و خونریزی نیازی به جراحی نیست.
کایا با بیان اینکه شرایطی وجود دارد که در آن جراحی مفید نخواهد بود، گفت: تصمیم درمانی برای تومورهای مغزی و خونریزی های مغزی با توجه به نوع و سیر بیماری تعیین می شود. اگر برخی از تومورها در ناحیه خود محدود بماند و شکایتی ایجاد نکند، ممکن است به جای جراحی، پیگیری منظم کافی باشد. از سوی دیگر، در مواردی که جراحی اجتناب ناپذیر است، هدف ما حفظ بافت مغز سالم و در عین حال برداشتن تومور است.
