دانشکده دندانپزشکی دانشگاه Üsküdar متخصص پروتزهای دندانی Assoc. دکتر Neslihan Tınastepe اطلاعاتی در مورد طول عمر پروتزها، اثرات فشردن و ساییدن روی دندان مصنوعی و اقدامات مراقبت از دهان ارائه کرد.
اگر مشکل دندان مصنوعی دارید، باید بدون معطلی به دندانپزشک مراجعه کنید!
دانشیار پروفسور بیان کرد که میانگین طول عمر پروتزهای دندانی بین 5 تا 10 سال متغیر است. دکتر Neslihan Tınastepe: “اما قبل از پایان این مدت، ممکن است مشکلاتی مانند شکستن، ترک خوردن یا لرزش در پروتزها ایجاد شود.” او گفت.
علاوه بر این، دانشیار پروفسور خاطرنشان کرد: پروتزهایی که به مرور زمان خاصیت بهداشتی خود را از دست می دهند ممکن است باعث خونریزی و حساسیت لثه شوند. دکتر تیناستپه گفت: در چنین مواردی مراجعه بدون تاخیر به دندانپزشک هم از نظر ترمیم پروتز و هم از نظر حفظ سلامت دهان و دندان از اهمیت بالایی برخوردار است، به خصوص زمانی که پروتز می شکند، بیماران سعی می کنند با وسایل خود آن را بچسبانند، یکی از اشتباهات رایج این است که چنین مداخلاتی امکان ترمیم پروتز را کاهش داده و طول عمر آن را کوتاه می کند. او گفت.
اقدامات فشار دادن از دندان ها و پروتزها برای مدت طولانی محافظت می کند!
با یادآوری اینکه در بیمارانی که مشکلات دندان قروچه و دندان قروچه (براکسیسم) دارند، فشاری به دندان و پروتز بسیار بیشتر از نیروهای معمولی جویدن وارد می شود. دکتر Neslihan Tınastepe: “این وضعیت می تواند باعث شکستگی، ترک خوردن و شکست هم در دندان های طبیعی و هم در ترمیم ها و پروتزها شود.” او گفت.
به همین دلیل، دانشیار پروفسور اظهار داشت که پس از اتمام درمان پروتز، دندانپزشکان عموماً پلیتی مناسب برای استفاده در شب را توصیه می کنند. دکتر تیناستپه گفت:
وی ادامه داد: در برخی موارد می توان از تزریق بوتاکس نیز استفاده کرد، علاوه بر این می توان به بیمار توصیه هایی در زمینه سبک زندگی در کنار استفاده از پلاک های شبانه داد، از معاینات منظم دندانپزشکی برای ماندگاری دندان های مصنوعی و دندان ها نباید غافل شد.
در مراقبت از دهان، فقط مسواک زدن دندان ها همیشه کافی نیست. نخ دندان باید به برنامه روزانه اضافه شود و افرادی که فاصله بین دندان هایشان زیاد است باید از مسواک بین دندانی استفاده کنند. آبیاری های دهان که در سال های اخیر به طور مکرر توصیه شده اند نیز کمک موثری در حمایت از بهداشت دهان و دندان هستند. در صورت رعایت احتیاطات لازم در افرادی که مشکل فشردن و ساییدن دندان ها دارند، می توان از دندان های طبیعی و دندان مصنوعی برای مدت طولانی تری به صورت سالم استفاده کرد. بنابراین، نیاز به ایمپلنت یا درمان های جدید پروتز را می توان در آینده کاهش داد.
All-on-4 یک گزینه درمانی مهم برای بی دندانی کامل و کمبود استخوان است!
دانشیار پروفسور خاطرنشان کرد که یکی از گزینه های درمانی مهم برای بیماران مبتلا به بی دندانی کامل و استخوان فک ناکافی، سیستم پروتز All-on-4 (محبوب ‘olonfor’) است. دکتر Neslihan Tınastepe: “در این روش معمولاً چهار ایمپلنت گذاشته می شود که در برخی موارد ممکن است پنج یا شش ایمپلنت ترجیح داده شود.” او گفت.
دانشیار پروفسور خاطرنشان می کند که پس از کاشت ایمپلنت ها، در اکثر بیماران می توان پروتزهای موقت را در همان روز قرار داد. دکتر تیناستپ سخنان خود را اینگونه به پایان رساند:
وی ادامه داد: تقریباً 3 تا 6 ماه صبر می شود تا ایمپلنت ها با استخوان ترکیب شوند و پس از این فرآیند از پروتزهای دائمی استفاده می شود و معمولاً طی 15 تا 30 روز درمان به پایان می رسد.
پروتزهایی که با تکیه گاه از ایمپلنت ساخته می شوند، پروتزهای تکیه گاه ایمپلنت نامیده می شوند. این پروتزها را می توان بر روی یک ایمپلنت یا روی بیش از یک ایمپلنت اعمال کرد. گزینه های پروتز ثابت یا متحرک بسته به طرح درمانی و ساختار دهان بیمار می توانند ترجیح داده شوند. به لطف برنامهریزی صحیح، نگهداری و بررسیهای منظم، میتوان از پروتزهای ایمپلنتی برای سالها به راحتی و ایمن استفاده کرد.
