سیاست های بهداشتی و مصونیت از مجازات، خشونت را برای متخصصان مراقبت های بهداشتی به ارمغان می آورد

اعماق افزایش خشونت در بخش بهداشت

خدمات بهداشتی سنگ بنای جوامع است و باید به طور مداوم توسعه یافته و بهبود یابد تا از سلامت عمومی محافظت شود. با این حال، اخیراً افزایش حوادث خشونت آمیز، به ویژه در مراکز بهداشتی خانواده و بیمارستان ها، هم ایمنی کارکنان مراقبت های بهداشتی را تهدید می کند و هم به کیفیت خدمات آسیب جدی می زند. دلایل این وضعیت ناشی از مشکلات سیستمی و اقدامات امنیتی ناکافی است و حل آن نیازمند اقدامات جامع و قاطع است.

ضرورت حمایت از کارکنان بهداشتی و درمانی و وضعیت کنونی

کارکنان مراقبت های بهداشتی متخصصانی هستند که مراقبت های اضطراری را به بیماران ارائه می دهند، تحت استرس شدید کار می کنند و دائما در معرض خطر هستند. با این حال، وقتی به چند حادثه اخیر نگاه می کنیم، می بینیم که نه تنها حملات فیزیکی، بلکه حملات لفظی نیز افزایش یافته است. حمله به پزشکان به ویژه در مراکز بهداشتی خانواده نگرانی های روانی و امنیتی همکاران ما را افزایش می دهد. بسیاری از این حملات ناشی از نارضایتی یا عدم ارتباط بیماران است. اما این توضیح نگرش های پرخاشگرانه را توجیه نمی کند.

نارسایی های قانونی و سیستماتیک

در موارد خشونت در مراقبت‌های بهداشتی، ناکافی بودن مقررات قانونی و نارسایی‌های اجرایی به دور از بازدارندگی برای مجرمان باقی مانده است. در ترکیه، اگرچه جنایات خشونت آمیز علیه کارکنان مراقبت های بهداشتی با مجازات های سنگینی همراه است، اما در عمل اثر بازدارنده ای ندارد. عدم اجرای کافی تحریم هاو فقدان یک روند قانونی مؤثر علیه مجرم رفتار مهاجمان را تقویت می کند. علاوه بر این، اقدامات امنیتی ناکافی، ضعف نقاط کنترل ورودی و خروجی بیمارستان و استفاده ناکارآمد از سیستم های هشدار نقش مهمی در افزایش این حوادث دارد.

اقدامات احتیاطی و کمبودهای اتخاذ شده در برابر خشونت در سلامت

وزارت بهداشت و نهادهای ذیربط برای جلوگیری از خشونت شروع به تدوین پروژه ها و قوانین مختلف کرده اند. اما اثربخشی و تداوم اجرای این مقررات مورد تردید است. در بسیاری از بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی خانواده، تعداد نگهبانان ناکافی است و از موانع فیزیکی و سیستم‌های دوربین برای کارکنان استفاده نمی‌شود. فقدان تحریم های بازدارنده علیه مسئولینفقدان مجازات جدی برای اعمال خشونت آمیز راه را برای حمله آزادانه هموار می کند.

راه حل ها و گام هایی که برای یک راه حل دائمی باید برداشته شود

پیشگیری از خشونت در بخش مراقبت های بهداشتی نیازمند رویکردی چند بعدی و تغییرات قاطع در سیاست است. در اینجا چه باید کرد:

• تقویت زیرساخت های امنیتی: دوربین های امنیتی، فلزیاب ها و سیستم های دزدگیر باید گسترده باشد و ورودی و خروجی ها به شدت کنترل شود.
• افزایش تحریم های قانونی: خشونت علیه کارکنان بهداشتی باید مشمول مجازات های سنگین باشد و در صورت تکرار جرم، مجازات های شدیدتری اعمال شود.
• برنامه های آگاهی و آموزش: هم متخصصان مراقبت های بهداشتی و هم بیماران باید آموزش ببینند که خشونت رفتاری غیرقابل قبول است.
• راه حل های سیستماتیک و دائمی:تعداد پرسنل باید افزایش یابد، خدمات حمایت روانی توسعه یابد و کارکنان نسبت به مدیریت استرس و خشم آگاه شوند.
• کنترل هماهنگ و مستمر: حوادث خشونت آمیز باید به طور منظم گزارش شود و کنترل های موثر در برابر این موقعیت ها انجام شود.

تضمین حقوق بشر و امنیت

حقوق بشر و ایمنی کارکنان مراقبت های بهداشتی از اساسی ترین مسئولیت های دولت است. ایمن ساختن محیط های کاری، سلامت و توسعه را نه تنها کارکنان، بلکه جوامع را نیز تضمین می کند. برای پایان دادن به خشونت در مراقبت های بهداشتیدولت ها، سازمان های حرفه ای و جامعه باید به طور مشترک عمل کنند. این مبارزه باید هم شامل مقررات قانونی و آگاهی اجتماعی و هم همه اقدامات انجام شده در میدان باشد.