اگرچه سه سال از زلزله 15 بهمن می گذرد، اما مشکلات زیرساخت های بهداشتی در منطقه و جستجوی راه حل همچنان با قاطعیت ادامه دارد. متأسفانه اقدامات انجام شده در برابر اثرات مخرب و خسارات شدید کافی نیست. مشکلات جاری در محله ها، بیمارستان ها و مراکز بهداشتی اولیه همچنان کیفیت و تداوم خدمات بهداشتی را در منطقه تهدید می کند.
وضعیت کنونی زیرساخت های سلامت
در ماههای اول پس از زلزله، اکثر بیمارستانها و مراکز بهداشتی درمانی متحمل خسارتهای اساسی شدند و با وجود اینکه عملیات تعمیر و مقاومسازی فوری آغاز شد، این فرآیندها طولانی و پیچیده شد. به خصوص آداناو آدییاماندر استانهایی مانند بیمارستانهای دولتی و مراکز بهداشتی خانواده به ارائه خدمات تا حد زیادی با کانتینر ادامه میدهند. این یک چالش جدی برای کارمندان و ساکنان است.
چالش ها در خدمات بهداشتی در آدانا
یکی از بزرگترین مشکلات آدانا، عملیات مقاوم سازی هنوز ناقص بیمارستان ها و مراکز بهداشتی خانواده آسیب دیده است. به عنوان مثال، بیمارستان بالکالیپس از آسیب، وضعیت خدمات جزئی ادامه می یابد. این بیمارستان که ساعت ها کار تقویتی در آن ادامه دارد، ممکن است تا سال 2026 نتواند از این روند بهبود یابد. منابع و بودجه عمومی دارای کاستی های جدی در برنامه ریزی بلندمدت و اجرای موثر است.
کارهای انجام شده و کمبودها
- بسیاری از بیمارستانها و مراکز بهداشتی درمانی با راهحلهای موقتی تلاش میکنند سرپا بمانند.
- ساخت و ساز پس از تخریب زمان زیادی می برد، برنامه های برنامه ریزی شده دائما به تعویق می افتد.
- مشکلات محدود به امکانات بزرگ نیست. مراکز بهداشت خانوادهو شرایط کار کارکنان مراقبت های بهداشتی نیز تحت تأثیر منفی قرار می گیرد.
زخم های عمیق و وضعیت فعلی در آدیامان
آدییامانیکی از استان هایی است که بیشترین آسیب را دیده است. شهری که بیش از 90 درصد آن در زلزله 15 بهمن ویران شد، هنوز شبیه یک کارگاه ساختمانی بزرگ است. بسیاری از بیمارستان ها، مراکز بهداشتی و ساختمان های عمومی به طور کامل قابل استفاده نیستند. کانتینرها اغلب در طول مراقبت های بهداشتی اولیه مشکلاتی ایجاد می کنند: خرابی های الکتریکی، مشکلات بهداشتی و هزینه های بالا، کارکنان مراقبت های بهداشتی را در وضعیت دشواری قرار می دهد.
مشکلات و خطرات زیرساخت
تخریب های ناشی از زلزله تنها به ساخت ساختمان های جدید محدود نمی شود. کمبودهای زیرساختی به ویژه آب، برق و ارتباطاتمشکلات در خطوط لوله، پایداری خدمات بهداشتی را تهدید می کند. افزایش گرد و غبار و کیفیت نامطلوب هوا در ماه های تابستان باعث افزایش بیماری های مزمن و بیماری های تنفسی می شود. این کمبود زیرساخت اثرات منفی بر سلامت عمومی منطقه دارد.
وضعیت کارکنان بهداشت و درمان و پیشنهادات راه حل
با ادامه روند بازسازی و ساخت و ساز، کارکنان مراقبت های بهداشتی با شرایط کاری شدید دست و پنجه نرم می کنند. اغلب، به دلیل کمبود زیرساخت و تجهیزات ناکافی، ارائه خدمات عادی غیرممکن می شود. کارشناسان برای راه حل های دائمی توصیه می کنند:
- پروژه های ساختمانی سریع و برنامه ریزی شده;
- تقویت و نوسازی امکانات بهداشتی موجود;
- برنامه ریزی منابع و بودجه شفاف و موثر;
- بهبود محیط های کاری متخصصان بهداشت و درمان;
- تقویت مراکز بحران و تیم های واکنش اضطراری.
در نتیجه راه حل های دائمی مورد نیاز است
سه سال پس از زلزله مشکلات کالبدی و سازمانی زیرساخت های بهداشتی منطقه را آشکار کرد. وزارتخانه ها و دولت های محلی چاره ای جز اقدام سریع و حل مشکلات از سرچشمه خود نمی بینند. وضعیت بسیاری از بیمارستان ها و مراکز درمانی باید با مداخله عاجل و برنامه ریزی بلندمدت بهبود یابد. در غیر این صورت، دسترسی به خدمات بهداشتی برای کسانی که در منطقه زندگی می کنند به سطوح بحرانی کاهش می یابد و زندگی را تهدید می کند. در این فرآیند، ایجاد یک زیرساخت بهداشتی بادوام و پایدار که متناسب با نیازهای منطقه باشد، کلید مشکل است.
