اسنادی که اخیرا فاش شده نشان میدهد که چین قصد دارد پلتفرمهای مهم نیروی دریایی آمریکا را با حملات موشکی، سایبری و فضایی پیشرفته در یک درگیری احتمالی در منطقه تایوان از کار بیاندازد. این اسناد جزئیات حملات شدید ارتش چین برای خنثی کردن یا غرق کردن ناو هواپیمابر USS Gerald R. Ford در چندین عملیات رزمی شبیه سازی شده را نشان می دهد.
شبیهسازیها نشان میدهد که چین با استفاده از ترکیبی از سیستمهای موشکی، عملیات سایبری و تکنیکهای جنگ الکترونیک، برتری دریایی آمریکا را بهطور جدی تهدید میکند. در میان این حملات، حملات شدید با موشک های ضد کشتی با برد بالا، موشک های کروز و خودروهای مافوق صوت است. علاوه بر این، ارزیابی میشود که هدف حملات سایبری کاهش ظرفیت دفاعی با هدف قرار دادن سیستمهای ارتباطی و ناوبری حیاتی است.
تاکتیک های تهاجمی پیشرفته چین و تأثیر آنها بر ظرفیت دفاعی آمریکا
در این گزارش آمده است که هدف نیروهای چینی تضعیف سیستم های دفاعی ایالات متحده با حملات الکترونیکی (EW) و حملات سایبری است. فعالیتهای ولت تایفونمانند با هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی و شبکههای ارتباطی با هدف ایجاد اختلال در عملکردهای رزمی انجام میشود. در اکثر سناریوها، نیروهای چینی از وسایل نقلیه دریایی و هوایی برای انجام حملات جنگی دوربرد استفاده می کنند که باعث آسیب قابل توجهی به USS Gerald R. Ford می شود.
شبیهسازیهایی که در آن هواپیماهای F-18 Super Hornet و سایر عناصر هوایی برای محافظت از کشتیهای جنگی و خطوط دوستانه پرواز میکنند، حملات حیاتی برای خنثی کردن سیستمهای چین را نشان میدهد. در نتیجه همه این حملات، حملات موشکی پیچیده چین که ابتدا هدفشان غلبه بر خطوط دفاعی است، سپس کشتی ها و هواپیماها را به گونه ای تحت تأثیر قرار می دهد که استفاده از آنها را غیرممکن می کند. در طی این فرآیند، آسیب های متعددی که به سیستم ها وارد می شود، توانایی عملیاتی کشتی را محدود یا به طور کامل متوقف می کند.
روشهای حفاظتی بهبود یافته و برنامههای آینده ایالات متحده
ارزیابی های سطح بالا نشان می دهد که چین به سرعت در حال افزایش موجودی موشک های مافوق صوت و ضد کشتی خود است. این گزارش پیشبینی میکند که این نیروهای برتر به سرعت در حال توسعه هستند و موشکهای دوربرد، بهویژه DF-21D و DF-26، همچنان در میدان نبرد برتری خواهند داشت. در عین حال خاطرنشان می شود که از حملات سایبری برای غیرفعال کردن ماهواره های حیاتی، سیستم های ارتباطی و ناوبری نیز استفاده می شود.
این سبک از حمله که در مقیاس وسیع برنامه ریزی شده است، ایالات متحده را ملزم می کند تا تغییرات قابل توجهی در زیرساخت های دفاعی خود ایجاد کند. وسایل نقلیه دریایی بدون سرنشین که می توانند سریعتر و مستقل تر حرکت کنند، شبکه های ارتباطی بسیار انعطاف پذیر و توزیع شده، تولید مهمات نسل بعدی و سکوهای با تحمل سایش بالا در مرکز استراتژی دفاعی آینده ایالات متحده خواهند بود. تصور می شود که این رویکردهای جدید در حفاظت از پلتفرم های حیاتی، به ویژه USS Gerald R. Ford تعیین کننده باشد.
ادغام فناوری های پیشرفته دفاعی و تهاجمی در صورت بروز بحران احتمالی بین چین و ایالات متحده به طور قابل توجهی بر روند میدانی تأثیر می گذارد. در این زمینه، استقرار سامانههای دفاع هوایی نزدیک نیروی دریایی آمریکا و استراتژیهای جدید با هدف افزایش ظرفیت آن برای واکنش قویتر و سریعتر در برابر تهدیدات احتمالی است.
