در دنیای مدرن، روابط به طور فزاینده ای به تجربه ای سریع تبدیل می شوند. در این عصر که زمان سرعت میگیرد، صبر کاهش مییابد و نیاز به نوآوری دائمی غالب میشود، بسیاری از مردم با سرعت یکسانی روابط را زندگی میکنند و مصرف میکنند.
در برخی از روابط، بیشترین هیجان در فرآیند دستیابی به رابطه به جای داشتن آن تجربه می شود. شخصی که باید به او رسید به یک هدف تبدیل می شود. اولین پیام ها، ملاقات ها، لحظات خاص با سرمایه گذاری و انتظارات عاطفی شدید شکل می گیرند. در حالی که این فرآیند ممکن است از نظر احساسی مغذی و رضایت بخش به نظر برسد، اغلب صرفاً بازتابی از انگیزه برای دستیابی است. میل به دستیابی باعث ایجاد علاقه شدید و انگیزه پرشور می شود. با این حال، زمانی که لحظه ورود فرا می رسد، این هیجان به سرعت جای خود را به رضایت می دهد. و فرآیند مصرف با همان سرعت آغاز می شود.
فرهنگ مصرف و روابط
فرهنگ مصرف امروزی مصرف سریع همه چیز را تشویق می کند. در حالی که ارتباطات تسریع شده توسط فناوری به افراد امکان می دهد در مدت زمان کوتاهی تجربیات بیشتری داشته باشند، توانایی تجربه عمیق این تجربیات را نیز ضعیف می کند. درک «گزینههای بینهایت» ایجاد شده توسط رسانههای اجتماعی، افراد را به جستجوی دائمی جایگزین بهتر سوق میدهد. بنابراین، روابط به “کالاهای مصرفی سریع” تبدیل می شوند.
درست مثل فست فود… روابطی که مثل یک وعده غذایی شروع می شود که در چشمانمان رشد می کند و در هنگام گرسنگی اشتهایمان را باز می کند، به محض سیر شدن عادی می شوند. اولین احساسات شدید، پیامهایی که مشتاقانه منتظرش هستیم، مکالماتی که باعث میشود احساس کنید در حال برقراری یک پیوند عمیق هستید… با این حال، هر چه سریعتر مصرف شود، سریعتر به چرخهای تبدیل میشود که قدیمی و بیارزش میشود. پس از تسخیر، به نظر می رسد چیزی برای کشف باقی نمی ماند و علاقه ناپدید می شود.
در این مرحله نه کیفیت رابطه، بلکه لذت رسیدن به آن مهم می شود. فرد به جای تجربه واقعی و تعمیق یک رابطه، وارد روابط می شود تا هیجان فرآیند دستیابی به آن را تجربه کند. بنابراین، روابط به طور فزاینده ای سطحی و ناپایدار می شوند.
شخصیت های اجتنابی و دلبستگی مسئولانه
ما این چرخه مصرف سریع را بیشتر در افرادی می بینیم که از مسئولیت عاطفی اجتناب می کنند. برای افرادی که از مسئولیتهای دلبستگی اجتناب میکنند و از عمق میترسند، روابط فقط به میل به دستیابی و رضایتی که به دنبال آن است محدود میشود.
افرادی که سبک دلبستگی اجتنابی دارند، به سرعت روابط خود را خسته می کنند، زیرا به جای تعمیق، دائماً به دنبال هیجانات جدید هستند. برای آنها، دستیابی به کسی راهی برای برقراری ارتباط نیست، بلکه راهی برای ارضای لحظه ای پوچی عاطفی خود است. اما چیزی که آنها واقعاً از آن می ترسند، مسئولیت آن پیوند است.
وقتی به مرحله ای می رسد که تعهد لازم است، کنار می کشند. به همین دلیل در ابتدای رابطه شدیدترین علاقه را از خود نشان می دهند، اما زمانی که رابطه شروع به شکل گیری و عمیق شدن می کند، به سرعت دور می شوند. زیرا برای آنها هیجان در خود فرآیند نیست، بلکه در لحظه موفقیت است. و آنچه به دست می آید دیگر ارزشی ندارد.
“بعضی از مردم به دنبال عشق نیستند، آنها فقط به دنبال هیجان رسیدن به آن هستند. با این حال، عشق داشتن شجاعت ماندن است، نه رسیدن.”
روابط سالم نیازمند زمان و تلاش است
با این حال، روابط سالم چیزهایی نیستند که باید سریع مصرف شوند، بلکه پیوندهایی هستند که با گذشت زمان معنا پیدا می کنند. اگر هیجان محدود به فرآیند دستیابی نباشد، رابطه می تواند سفری برای کشف و تعمیق باشد. رضایت واقعی در مصرف سریع نیست. این در توانایی ارتباط با صبر، مراقبت و عمق نهفته است.
اسلی کانیزی، روانشناس بالینی متخصص گفت: “قرار گرفتن در یک موقعیت مصرف کننده دائمی در روابط تنها شکاف عاطفی را بیشتر می کند. رضایت و آرامش واقعی در پیوندهای معنی دار و عمیق نهفته است، نه در هیجانی که به سرعت می آید و ناپدید می شود.”
